Abdulloh ibn Ibrohim ibn al-Agʻlab ibn Solim at-Tamimiy
Tabaʼ tobeʼin
Abul-Abbos: Ifriqiya amirlaridan, agʻlabiylarning uchinchisi. Amirligi u yerda mustaqil boʻlib, xutba abbosiylar nomiga oʻqilardi. Otasi vafotidan keyin, uning vasiyati bilan 196-yili hokimiyatni olgan. Qayravon va uning atrofidagi kunlari vafotigacha tinch va osuda kechgan. Bojiy: «Surati chiroyli, siyrati xunuk edi; don ushrini bekor qilib, uni hosil boʻlgan-boʻlmaganidan qatʼi nazar dirhamga aylantirdi», degan. Lisonuddin ibn al-Xatib: «Qattiqqoʻl, mol yigʻuvchi edi; odamlar uning zulmidan vafotigacha shikoyat qilishdi», degan. Ibn al-Asir esa: «Uning kunlarida na yomonlik, na urush boʻldi, odamlar orom topdi va yurtlar obod boʻldi», degan.Абул-Аббос: Ифриқия амирларидан, ағлабийларнинг учинчиси. Амирлиги у ерда мустақил бўлиб, хутба аббосийлар номига ўқиларди. Отаси вафотидан кейин, унинг васияти билан 196-йили ҳокимиятни олган. Қайравон ва унинг атрофидаги кунлари вафотигача тинч ва осуда кечган. Божий: «Сурати чиройли, сийрати хунук эди; дон ушрини бекор қилиб, уни ҳосил бўлган-бўлмаганидан қатъи назар дирҳамга айлантирди», деган. Лисонуддин ибн ал-Хатиб: «Қаттиққўл, мол йиғувчи эди; одамлар унинг зулмидан вафотигача шикоят қилишди», деган. Ибн ал-Асир эса: «Унинг кунларида на ёмонлик, на уруш бўлди, одамлар ором топди ва юртлар обод бўлди», деган.
Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 4, b. 62Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 4, б. 62