Abdulvahhob ibn shayx Sayyid Ahmad an-Najjor

Tadqiqotchi; tarixchilar qatorida yuradi, Misr faqihlaridan. Qurashiyada (Misrning Gʻarbiya qishloqlaridan) tugʻilib, u yerda, soʻng Tantada taʼlim olgan. Qohiraga koʻchib, 1315-hijriy yili Dor al-ulum maktabini tugatgan va shariy advokatlik bilan shugʻullangan. Soʻng Xartum kollejiga adab va shariat mudarrisi, keyin eski Misr universitetiga islom tarixi ustozi, soʻng Dor al-ulumga shariat ustozi, keyin Usmon Mohir posho maktabining nozimi etib tayinlangan va umrining oxirigacha shu vazifada boʻlgan. Islomiy jamiyatlarning koʻpida, avvalo Musulmon yoshlar jamiyatida qatnashgan. Kitoblar yozgan: darslik boʻlgan «Zahrat at-torix»ning birinchi juzi (bosilgan), olti juzlik «Torix al-islom» (ikki juzi bosilgan), «Qisas al-anbiyo» (bosilgan), «Torix al-xulafo ar-roshidin» (bosilgan), 1919-yilgi Misr inqilobi xabarlarini al-Jabartiy kundaligi uslubida batafsil bayon qilgan va «al-Balogʻ» gazetasida ketma-ket eʼlon qilingan «al-Ayyom al-hamro» hamda Hindistonga qilgan safaridan keyin yozgan «Muzakkirot an al-Hind» (qoʻlyozma). Badihaguʻy xatib edi; baʼzi somiy tillardan xabari bor edi. Qohirada vafot etib, oʻsha yerda dafn qilingan.Тадқиқотчи; тарихчилар қаторида юради, Миср фақиҳларидан. Қурашияда (Мисрнинг Ғарбия қишлоқларидан) туғилиб, у ерда, сўнг Тантада таълим олган. Қоҳирага кўчиб, 1315-ҳижрий йили Дор ал-улум мактабини тугатган ва шарий адвокатлик билан шуғулланган. Сўнг Хартум коллежига адаб ва шариат мударриси, кейин эски Миср университетига ислом тарихи устози, сўнг Дор ал-улумга шариат устози, кейин Усмон Моҳир пошо мактабининг нозими этиб тайинланган ва умрининг охиригача шу вазифада бўлган. Исломий жамиятларнинг кўпида, аввало Мусулмон ёшлар жамиятида қатнашган. Китоблар ёзган: дарслик бўлган «Заҳрат ат-торих»нинг биринчи жузи (босилган), олти жузлик «Торих ал-ислом» (икки жузи босилган), «Қисас ал-анбиё» (босилган), «Торих ал-хулафо ар-рошидин» (босилган), 1919-йилги Миср инқилоби хабарларини ал-Жабартий кундалиги услубида батафсил баён қилган ва «ал-Балоғ» газетасида кетма-кет эълон қилинган «ал-Айём ал-ҳамро» ҳамда Ҳиндистонга қилган сафаридан кейин ёзган «Музаккирот ан ал-Ҳинд» (қўлёзма). Бадиҳагуъй хатиб эди; баъзи сомий тиллардан хабари бор эди. Қоҳирада вафот этиб, ўша ерда дафн қилинган.

Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 4, b. 182Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 4, б. 182