Abu Amr ibn Hamdon al-Hiyriy, Muhammad ibn Ahmad ibn Hamdon ibn Ali an-Naysoburiy

Xuroson musnadi va nahvshunos edi. Naysobur, Naso, Mavsil, Jurjon, Bagʻdod va Basrada hadis eshitgan; al-Hasan ibn Sufyon, Zakariyyo as-Sojiy, Abdon va koʻp xaloyiqdan rivoyat qilgan. Qori boʻlib, arab tilini bilar va hadisda basirati bor edi; ibodatda peshqadam edi — oʻttiz yil masjid uning toʻshagi boʻldi, kuchdan qolib koʻzi ojiz boʻlgachgina uni koʻchirishdi. Zulqaʼda oyida toʻqson uch yoshida vafot etgan.Хуросон муснади ва наҳвшунос эди. Найсобур, Насо, Мавсил, Журжон, Бағдод ва Басрада ҳадис эшитган; ал-Ҳасан ибн Суфён, Закарийё ас-Сожий, Абдон ва кўп халойиқдан ривоят қилган. Қори бўлиб, араб тилини билар ва ҳадисда басирати бор эди; ибодатда пешқадам эди — ўттиз йил масжид унинг тўшаги бўлди, кучдан қолиб кўзи ожиз бўлгачгина уни кўчиришди. Зулқаъда ойида тўқсон уч ёшида вафот этган.

Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 4, b. 404Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 4, б. 404