Abu Saʼd al-Ismoiliy
Muhaddis
Ismoil ibn Ahmad ibn Ibrohim ibn Ismoil al-Jurjoniy, al-Ismoiliy nomi bilan tanilgan. Bagʻdodga ad-Doraqutniy tirikligida keldi; otasi Abu Bakr al-Ismoiliydan, al-Asamm va Ibn Adiydan hadis aytdi, undan al-Xallol va at-Tanuxiy rivoyat qilishdi. Ishonchli, fozil, Shofiʼiy mazhabida faqih, arab tilini biladigan, ilm ahliga saxiy va qoʻli ochiq kishi edi; taqvosi bor edi va shu kunga qadar oʻz yurtida uning avlodlarida boshliq saqlanib qolgan. Xatib al-Bagʻdodiy aytadi: Shayx Abut-Tayyib at-Tabariydan eshitdim: «Abu Saʼd al-Ismoiliy Bagʻdodga kelganida faqihlar unga ikki majlis tuzishdi — birini Shayx Abu Homid al-Isfaroyiniy, ikkinchisini Abu Muhammad al-Bofiy boshqardi; al-Bofiy majlis uning hozirligi bilan koʻrkam boʻlsin deb qozi al-Muʼofo ibn Zakariyo al-Jaririyni chaqirib odam yubordi. Xat uning oʻgʻli Abul Fazl bilan yuborilib, unda ikki bayt bitilgan edi: „Ulugʻ qozi doʻstini va sherigini izzat qilsa, uni shukr oʻrni deb topadi; mening bir hojatim bor, oʻgʻilcham uni yetkazadi va bu haqda undan marhamat soʻraydi“».Исмоил ибн Аҳмад ибн Иброҳим ибн Исмоил ал-Журжоний, ал-Исмоилий номи билан танилган. Бағдодга ад-Дорақутний тириклигида келди; отаси Абу Бакр ал-Исмоилийдан, ал-Асамм ва Ибн Адийдан ҳадис айтди, ундан ал-Халлол ва ат-Танухий ривоят қилишди. Ишончли, фозил, Шофиъий мазҳабида фақиҳ, араб тилини биладиган, илм аҳлига сахий ва қўли очиқ киши эди; тақвоси бор эди ва шу кунга қадар ўз юртида унинг авлодларида бошлиқ сақланиб қолган. Хатиб ал-Бағдодий айтади: Шайх Абут-Таййиб ат-Табарийдан эшитдим: «Абу Саъд ал-Исмоилий Бағдодга келганида фақиҳлар унга икки мажлис тузишди — бирини Шайх Абу Ҳомид ал-Исфаройиний, иккинчисини Абу Муҳаммад ал-Бофий бошқарди; ал-Бофий мажлис унинг ҳозирлиги билан кўркам бўлсин деб қози ал-Муъофо ибн Закариё ал-Жаририйни чақириб одам юборди. Хат унинг ўғли Абул Фазл билан юборилиб, унда икки байт битилган эди: „Улуғ қози дўстини ва шеригини иззат қилса, уни шукр ўрни деб топади; менинг бир ҳожатим бор, ўғилчам уни етказади ва бу ҳақда ундан марҳамат сўрайди“».
Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 5997Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 5997