Abul-Gʻanoim ibn al-Muallim Muhammad ibn Ali ibn Foris ibn Ali ibn Abdulloh ibn al-Husayn ibn al-Qosim al-Vositiy al-Huzaliy
Muhaddis
Najmuddin laqabli, Iroqning mashhur shoiri. Sheʼri nozik, tabiati latif edi — nazokatidan erib ketguday; sheʼri tarqalib, nomi mashhur boʻlgan va uzoq umr sheʼr toʻqigan. Sheʼrida koʻproq sogʻinch, ishq va giriftorlik tasviri ustun keladi. Baʼzilar uning sheʼri nozikligining sababini shayx Ahmad ar-Rifoʼiyga mansub kishilar uning sheʼrini yodlab, samoʼlarida oʻqiganlarida, deb izohlashadi. Ibn Xallikon: «Qisqasi, uning sheʼri nolaga oʻxshaydi; ozgina ishqi bor kishi uni eshitsa, maftun boʻlib, gʻami qoʻzgʻaladi». U bilan Ibn at-Taʼoviziy oʻrtasida raqobat bor edi. 501-yil jumodul-oxirining oʻn yettinchi kechasi tugʻilgan va rajabning toʻrtinchisida Vosit yaqinidagi Hars qishlogʻida — umrining oxirigacha yashagan vatanida — vafot etgan.Нажмуддин лақабли, Ироқнинг машҳур шоири. Шеъри нозик, табиати латиф эди — назокатидан эриб кетгудай; шеъри тарқалиб, номи машҳур бўлган ва узоқ умр шеър тўқиган. Шеърида кўпроқ соғинч, ишқ ва гирифторлик тасвири устун келади. Баъзилар унинг шеъри нозиклигининг сабабини шайх Аҳмад ар-Рифўийга мансуб кишилар унинг шеърини ёдлаб, самўларида ўқиганларида, деб изоҳлашади. Ибн Халликон: «Қисқаси, унинг шеъри нолага ўхшайди; озгина ишқи бор киши уни эшица, мафтун бўлиб, ғами қўзғалади». У билан Ибн ат-Таъовизий ўртасида рақобат бор эди. 501-йил жумодул-охирининг ўн еттинчи кечаси туғилган ва ражабнинг тўртинчисида Восит яқинидаги Ҳарс қишлоғида — умрининг охиригача яшаган ватанида — вафот этган.
Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 6, b. 504Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 6, б. 504