Ahmad ibn Abul-Havoriy

Abul-Hasan ad-Dimashqiy. Abu Muoviya va uning tabaqasidan eshitgan; katta muhaddislar va soʻfiylardan, Abu Sulaymon ad-Doroniy ashoblarining eng ulugʻi edi. Haqiqatlar haqidagi soʻzlaridan biri: «Alloh bandani qalb qattiqligi va gʻaflatdan ogʻirroq narsa bilan sinamagan». Xotini Robiʼa ash-Shomiya unga: «Men seni erlarga boʻlgan muhabbat bilan emas, birodarlarga boʻlgan muhabbat bilan sevaman», — degan; oʻzi ham katta soliha va zikrgoʻy ayollardan boʻlib, unga xushtaʼm taom berib, xushboʻy separ va: «Bor, tetikliging bilan ahlingga bor», — der, taomni yaqinlashtirarkan: «Ye, bu faqat tasbeh bilan pishgan», — der edi. Otasi Abul-Havoriyning ismi Maymun; oʻzi Abu Sulaymon ad-Doroniy, Sufyon ibn Uyayna va Abu Abdulloh an-Niyohiylarga hamroh boʻlgan. Muhammad degan akasi ham zuhd va vareʼlikda uning yoʻlidan yurgan, oʻgʻli Abdulloh ham zohidlardan edi — ularning uyi vareʼ va zuhd uyi edi. Soʻzlaridan: «Kim sunnatga ergashmay amal qilsa, amali botildir».Абул-Ҳасан ад-Димашқий. Абу Муовия ва унинг табақасидан эшитган; катта муҳаддислар ва сўфийлардан, Абу Сулаймон ад-Дороний ашобларининг энг улуғи эди. Ҳақиқатлар ҳақидаги сўзларидан бири: «Аллоҳ бандани қалб қаттиқлиги ва ғафлатдан оғирроқ нарса билан синамаган». Хотини Робиъа аш-Шомия унга: «Мен сени эрларга бўлган муҳаббат билан эмас, биродарларга бўлган муҳаббат билан севаман», — деган; ўзи ҳам катта солиҳа ва зикргўй аёллардан бўлиб, унга хуштаъм таом бериб, хушбўй сепар ва: «Бор, тетиклигинг билан аҳлингга бор», — дер, таомни яқинлаштираркан: «Е, бу фақат тасбеҳ билан пишган», — дер эди. Отаси Абул-Ҳаворийнинг исми Маймун; ўзи Абу Сулаймон ад-Дороний, Суфён ибн Уяйна ва Абу Абдуллоҳ ан-Ниёҳийларга ҳамроҳ бўлган. Муҳаммад деган акаси ҳам зуҳд ва вареъликда унинг йўлидан юрган, ўғли Абдуллоҳ ҳам зоҳидлардан эди — уларнинг уйи вареъ ва зуҳд уйи эди. Сўзларидан: «Ким суннатга эргашмай амал қилса, амали ботилдир».

Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 3, b. 211Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 3, б. 211