al-Faxr Ali ibn al-Buxoriy al-Maqdisiy as-Solihiy

Dunyoning musnadi, kunyasi Abul-Hasan Ali ibn Ahmad ibn Abdulvohid ibn Ahmad ibn Abdurrahmon as-Saʼdiy al-Maqdisiy as-Solihiy, hanbaliy. Besh yuz toʻqson beshinchi yil oxirida tugʻilgan. Hanbal, Ibn Tabarzad, al-Kindiy va koʻp kishilardan eshitgan; Abul-Makorim al-Labbon, Ibn al-Javziy va koʻp kishilar unga ijozat bergan. Umri uzun boʻlib, yurtlardan toliblar uning huzuriga safar qilgan va isnod oliyligida nabiralarni bobolarga yetkazgan. Ibn Rajab «Tabaqot»ida: «Dunyoda oliy rivoyat bilan yolgʻiz qolgan edi. Fiqhni shayx Muvaffaquddindan olib, unga „al-Muqniʼ“ni oʻqigan va uni oʻqitishga ijozat olgan; Islomning muhaddisi va roviysi boʻlgan. Oltmish yildan ortiq hadis rivoyat qilgan; ilgarigi katta hofizlar undan eshitgan va undan ancha oldin vafot etishgan. Amakisi hofiz Ziyouddin uning oliy rivoyatlaridan bir juz tuzgan», — deydi. Umar ibn al-Hojib «Muʼjam»ida: «Fiqhni otasidan va shayx Muvaffaquddindan olgan; fozil, saxovatli, xushxulq, chiroyli yuzli, odamlarning hojatini chiqaruvchi, haq yoʻlida qattiq turuvchi, siyrati maqtovli edi», — deydi va amakisi shayx Ziyouddindan uni soʻraganida u chiroyli ish va toʻliq muruvvat bilan taʼriflaganini aytadi. az-Zahabiy: «Faqih, mazhabni biluvchi, fasih, rostgoʻy edi; toliblarning xatosini tuzatardi, varaʼ, taqvo, sokinlik va ulugʻlik sohibi, zohid, solih, xayrli, adolatli va ishonchli edi», — deydi va al-Mizziyning: «U eng katta shayxlardan va namunali kishilardan; ilm va hadis xonadonidan. Bu zamonlarda rivoyatda unga nasib boʻlgancha nasiba topgan boshqa birovni bilmaymiz», — deganini keltiradi. Ibn Taymiya: «Bir hadisda Ibn al-Buxoriyni oʻzim bilan Nabiy sollallohu alayhi vasallam orasiga qoʻysam, koʻksim ochiladi», — degan.Дунёнинг муснади, куняси Абул-Ҳасан Али ибн Аҳмад ибн Абдулвоҳид ибн Аҳмад ибн Абдурраҳмон ас-Саъдий ал-Мақдисий ас-Солиҳий, ҳанбалий. Беш юз тўқсон бешинчи йил охирида туғилган. Ҳанбал, Ибн Табарзад, ал-Киндий ва кўп кишилардан эшитган; Абул-Макорим ал-Лаббон, Ибн ал-Жавзий ва кўп кишилар унга ижозат берган. Умри узун бўлиб, юртлардан толиблар унинг ҳузурига сафар қилган ва иснод олийлигида набираларни боболарга етказган. Ибн Ражаб «Табақот»ида: «Дунёда олий ривоят билан ёлғиз қолган эди. Фиқҳни шайх Муваффақуддиндан олиб, унга „ал-Муқниъ“ни ўқиган ва уни ўқитишга ижозат олган; Исломнинг муҳаддиси ва ровийси бўлган. Олтмиш йилдан ортиқ ҳадис ривоят қилган; илгариги катта ҳофизлар ундан эшитган ва ундан анча олдин вафот этишган. Амакиси ҳофиз Зиёуддин унинг олий ривоятларидан бир жуз тузган», — дейди. Умар ибн ал-Ҳожиб «Муъжам»ида: «Фиқҳни отасидан ва шайх Муваффақуддиндан олган; фозил, саховатли, хушхулқ, чиройли юзли, одамларнинг ҳожатини чиқарувчи, ҳақ йўлида қаттиқ турувчи, сийрати мақтовли эди», — дейди ва амакиси шайх Зиёуддиндан уни сўраганида у чиройли иш ва тўлиқ мурувват билан таърифлаганини айтади. аз-Заҳабий: «Фақиҳ, мазҳабни билувчи, фасиҳ, ростгўй эди; толибларнинг хатосини тузатарди, вараъ, тақво, сокинлик ва улуғлик соҳиби, зоҳид, солиҳ, хайрли, адолатли ва ишончли эди», — дейди ва ал-Миззийнинг: «У энг катта шайхлардан ва намунали кишилардан; илм ва ҳадис хонадонидан. Бу замонларда ривоятда унга насиб бўлганча насиба топган бошқа бировни билмаймиз», — деганини келтиради. Ибн Таймия: «Бир ҳадисда Ибн ал-Бухорийни ўзим билан Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам орасига қўйсам, кўксим очилади», — деган.

Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 7, b. 721Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 7, б. 721