al-Malik az-Zofir Omir ibn Abdulvahhob ibn Dovud ibn Tohir
Muhaddis
866-yilda salaflarining maskani al-Maqronada tugʻilgan va otasining kafolatida oʻsib, Qurʼonni yod olgan va bir oz ilm bilan mashgʻul boʻlgan; soʻng otasidan keyin Yamanni egallab, al-Malik az-Zofir laqabini olgan. Banu Omir unga qarshi chiqqanda ularni qahr bilan boʻysundirgan; quyi Yaman va Tihomani, soʻng Sanʼo va Saʼdani hamda ular orasidagi qalʼalarning koʻpini egallagan. Jarkaslar Yamanga chiqqanda — Imom Sharafuddin tarjimasida aytilgan sabab bilan — uni yengib, sanoqqa sigʻmaydigan barcha zaxiralarini egallashgan, shaharlaridan chiqarib, 923-yil rabiʼ oyining oxirida Sanʼoga yaqin joyda oʻldirishgan; boshidan oʻtganini ad-Daybaʼ «Bugʻyat al-mustafid bi-axbor madinat Zabid» va «Qurrat al-uyun bi-axbor al-Yaman al-maymun»da bayon qilgan. Ulamoni sevib ikrom qilar, kitoblarni yaxshi koʻrardi — «Fath al-boriy»ni qoʻlga kiritishga harakat qilgan, u oʻshanda Yamanda yoʻq edi, az-Zarkashiyning «al-Xodim»ini ham shunday. Ahli baytdan boʻlgan imomlarning bir jamoasi bilan urush toʻxtamagan — goho foydasiga, goho zarariga; ash-Shavkoniy: «Raislik muhabbati va unga talashish dinlarning eng katta musibatlaridandir», deydi. ad-Daybaʼ uni marsiya bilan yodga olgan.866-йилда салафларининг маскани ал-Мақронада туғилган ва отасининг кафолатида ўсиб, Қуръонни ёд олган ва бир оз илм билан машғул бўлган; сўнг отасидан кейин Яманни эгаллаб, ал-Малик аз-Зофир лақабини олган. Бану Омир унга қарши чиққанда уларни қаҳр билан бўйсундирган; қуйи Яман ва Тиҳомани, сўнг Санъо ва Саъдани ҳамда улар орасидаги қалъаларнинг кўпини эгаллаган. Жаркаслар Яманга чиққанда — Имом Шарафуддин таржимасида айтилган сабаб билан — уни енгиб, саноққа сиғмайдиган барча захираларини эгаллашган, шаҳарларидан чиқариб, 923-йил рабиъ ойининг охирида Санъога яқин жойда ўлдиришган; бошидан ўтганини ад-Дайбаъ «Буғят ал-мустафид би-ахбор мадинат Забид» ва «Қуррат ал-уюн би-ахбор ал-Яман ал-маймун»да баён қилган. Уламони севиб икром қилар, китобларни яхши кўрарди — «Фатҳ ал-борий»ни қўлга киритишга ҳаракат қилган, у ўшанда Яманда йўқ эди, аз-Заркашийнинг «ал-Ходим»ини ҳам шундай. Аҳли байтдан бўлган имомларнинг бир жамоаси билан уруш тўхтамаган — гоҳо фойдасига, гоҳо зарарига; аш-Шавконий: «Раислик муҳаббати ва унга талашиш динларнинг энг катта мусибатларидандир», дейди. ад-Дайбаъ уни марсия билан ёдга олган.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 0Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 0