Ali al-Kurdiy

Bob al-Jobiya tashqarisida yashagan, aqli oʻzida boʻlmagan darvesh edi. Abu Shoma aytadi: u haqda ixtilof qilishgan — baʼzi damashqliklar uni karomat sohibi deb bilgan, boshqalar buni inkor etib: «Uni hech kim namoz oʻqiganini ham, roʻza tutganini ham koʻrmagan, oyoq kiyim ham kiymasdi, najosatlarni bosib masjidga shundayligicha kirardi», deganlar; yana baʼzilar uning tilida gapiradigan jin hamrohi bor, deyishgan. Bir ayol onasi Loziqiyada vafot etgani haqidagi xabarni tekshirmoqchi boʻlib qabriston yonida oʻtirgan uning oldida toʻxtaganda, u boshini koʻtarib: «Oʻldi, oʻldi, nima ham qilarding?», degan va aytgani toʻgʻri chiqqan. Yana bir kishi och qolib yonidan oʻtganda, unga yarim dirham berib: «Bu non va sirop bilan tushlik qilishingga yetadi», degan. Xatib Jamoliddin ad-Davlaʼiy unga: «Bugun quruq non ushoqlarini yeb, ustidan suv ichdim, shu menga kifoya qildi», deganida, shayx Ali: «Nafsing shundan boshqa narsa talab qilmaydimi?» deb soʻragan, u «yoʻq» deganida esa: «Ey miskin, quruq non ushogʻiga qanoat qilgan kishi oʻzini shu maqsurada qamab, Alloh farz qilgan hajni ado etmaydimi?», degan.Боб ал-Жобия ташқарисида яшаган, ақли ўзида бўлмаган дарвеш эди. Абу Шома айтади: у ҳақда ихтилоф қилишган — баъзи дамашқликлар уни каромат соҳиби деб билган, бошқалар буни инкор этиб: «Уни ҳеч ким намоз ўқиганини ҳам, рўза тутганини ҳам кўрмаган, оёқ кийим ҳам киймасди, нажосатларни босиб масжидга шундайлигича кирарди», деганлар; яна баъзилар унинг тилида гапирадиган жин ҳамроҳи бор, дейишган. Бир аёл онаси Лозиқияда вафот этгани ҳақидаги хабарни текширмоқчи бўлиб қабристон ёнида ўтирган унинг олдида тўхтаганда, у бошини кўтариб: «Ўлди, ўлди, нима ҳам қилардинг?», деган ва айтгани тўғри чиққан. Яна бир киши оч қолиб ёнидан ўтганда, унга ярим дирҳам бериб: «Бу нон ва сироп билан тушлик қилишингга етади», деган. Хатиб Жамолиддин ад-Давлаъий унга: «Бугун қуруқ нон ушоқларини еб, устидан сув ичдим, шу менга кифоя қилди», деганида, шайх Али: «Нафсинг шундан бошқа нарса талаб қилмайдими?» деб сўраган, у «йўқ» деганида эса: «Эй мискин, қуруқ нон ушоғига қаноат қилган киши ўзини шу мақсурада қамаб, Аллоҳ фарз қилган ҳажни адо этмайдими?», деган.

Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 7001Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 7001