Ali ibn Ibrohim ibn Muhammad (Ol al-Amirdan)
Muhaddis
Yamanlik voiz. Tugʻilishi ham vafoti ham Sanʼoda. Jahhof uning tarjimai holida shunday mazmunda aytadi: 1208-hijriy yildan voizlikka chiqqan; miskinlar bilan ulfat tutgani uchun kattalar undan uzoqlashib, uni bidʼatga nisbat berganlar; u esa ularning katta salla oʻrashlarini, koʻylaklari yengining uzunligini va kibr bilan yurishlarini inkor qilgan hamda ulardan koʻp kular edi; nihoyat boshqa bir sabab bilan Sanʼoda avom qoʻzgʻoloni boʻlganda (1216-hijriy yili) imom uni boshqalar bilan birga qamagan, soʻng voizlikdan man qilgan. Shunda u vazirlar va qozilarning ishlarini fosh qiluvchi omiyona (zajalga oʻxshash) qasidalar toʻqib, ularni eshiklarda va bozorlarda ashula aytuvchilarga bergan; ular kuyga solgach, kattayu kichik yodlab olgan. U: «Bizni masjidlarda vaʼz aytishdan man qildilar, biz uni uylarga va yigʻinlarga kirgizdik», derdi. Tasniflari bor: «al-Fath al-ilohiy bi-tanbih al-lohiy» (qoʻlyozma), «an-Nafahot ar-robboniyya», «Savonih al-fikr» va «Risola fi fazoil ahl al-bayt» (qoʻlyozma).Яманлик воиз. Туғилиши ҳам вафоти ҳам Санъода. Жаҳҳоф унинг таржимаи ҳолида шундай мазмунда айтади: 1208-ҳижрий йилдан воизликка чиққан; мискинлар билан улфат тутгани учун катталар ундан узоқлашиб, уни бидъатга нисбат берганлар; у эса уларнинг катта салла ўрашларини, кўйлаклари енгининг узунлигини ва кибр билан юришларини инкор қилган ҳамда улардан кўп кулар эди; ниҳоят бошқа бир сабаб билан Санъода авом қўзғолони бўлганда (1216-ҳижрий йили) имом уни бошқалар билан бирга қамаган, сўнг воизликдан ман қилган. Шунда у вазирлар ва қозиларнинг ишларини фош қилувчи омиёна (зажалга ўхшаш) қасидалар тўқиб, уларни эшикларда ва бозорларда ашула айтувчиларга берган; улар куйга солгач, каттаю кичик ёдлаб олган. У: «Бизни масжидларда ваъз айтишдан ман қилдилар, биз уни уйларга ва йиғинларга киргиздик», дерди. Таснифлари бор: «ал-Фатҳ ал-илоҳий би-танбиҳ ал-лоҳий» (қўлёзма), «ан-Нафаҳот ар-роббонийя», «Савониҳ ал-фикр» ва «Рисола фи фазоил аҳл ал-байт» (қўлёзма).
Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 4, b. 252Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 4, б. 252