Ali ibn Muhammad ibn Muhammad ibn Abul-Majd ibn Ali ad-Dimashqiy

Muhaddis; Ibn as-Soyigʻ, Ibn Xatib Ayn Tarmo va al-Javziy deb tanilardi — otasi Damashqdagi Javza masjidining imomi boʻlgani uchun. 707 yil rabiʼul-avvalida tugʻilgan; Ibn Taymiya, al-Qosim ibn Asokir, Vazira, al-Hajjor va koʻp kishilardan eshitib, ulardan eshitishda yakka qolgan va unga ulardan «Mashyaxa» chiqarilgan; 713 yilda at-Taqiy Sulaymon, al-Mutʼim, ad-Dabusiy, Ibn Saʼd va Ibn ash-Sheroziy ijozat berishgan. Oxirida Sitt al-Vuzarodan «as-Sahih»ni eshitgani maʼlum boʻlib, Damashqda unga oʻqishdi, soʻng Qohiraga kelib uni bir necha marta rivoyat qildi. Ibn Hajar aytadi: «Unga «Sunani ibn Moja»ni, «Musnad ash-Shofiʼiy»ni, «Tarixi Asbahon»ni va boshqa katta kitoblar bilan kichik juzʼlarni oʻqib eshitdim, undan koʻp oldim; samoʼ eshittirishga sabrli, zehni sobit va xotirali edi, toʻqsondan oshib ham oʻz qoʻli bilan koʻchirar, qulogʻi bilan koʻzi sogʻ edi». Yurtiga qaytib, uyida turdi va rabiʼul-avvalda vafot etdi.Муҳаддис; Ибн ас-Сойиғ, Ибн Хатиб Айн Тармо ва ал-Жавзий деб таниларди — отаси Дамашқдаги Жавза масжидининг имоми бўлгани учун. 707 йил рабиъул-аввалида туғилган; Ибн Таймия, ал-Қосим ибн Асокир, Вазира, ал-Ҳажжор ва кўп кишилардан эшитиб, улардан эшитишда якка қолган ва унга улардан «Машяха» чиқарилган; 713 йилда ат-Тақий Сулаймон, ал-Мутъим, ад-Дабусий, Ибн Саъд ва Ибн аш-Шерозий ижозат беришган. Охирида Ситт ал-Вузародан «ас-Саҳиҳ»ни эшитгани маълум бўлиб, Дамашқда унга ўқишди, сўнг Қоҳирага келиб уни бир неча марта ривоят қилди. Ибн Ҳажар айтади: «Унга «Сунани ибн Можа»ни, «Муснад аш-Шофиъий»ни, «Тарихи Асбаҳон»ни ва бошқа катта китоблар билан кичик жузъларни ўқиб эшитдим, ундан кўп олдим; самў эшиттиришга сабрли, зеҳни собит ва хотирали эди, тўқсондан ошиб ҳам ўз қўли билан кўчирар, қулоғи билан кўзи соғ эди». Юртига қайтиб, уйида турди ва рабиъул-аввалда вафот этди.

Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 8, b. 620Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 8, б. 620