Artot ibn Zufar

Artot ibn Zufar ibn Abdulloh ibn Molik al-Murriy, Abul-Valid — «Ibn Suhayya» nomi bilan tanilgan, Suhayya uning onasi; u kalb qabilasidan asir tushib, avval Zaror ibn Azvarning nikohida boʻlgan, keyin homilador holda Zufarga oʻtgan va Artotni uning toʻshagida tugʻqan. Juda uzoq yashadi — yuzdan oʻttiz yil oshib ketdi. Sayyid, sharafli, soʻzi tinglanadigan, maqtovga sazovor va mohir shoir edi. Abdulmalik huzuriga borib: «Kishini kechalar yeb borishini koʻrdim, yerning temirni yeganidek; ajal kelganda Odam bolasining jonidan ortiqcha narsa qoldirmaydi; bilaman, u qaytib kelib, Abul-Valid bilan nazrini toʻldiradi», degan baytlarni oʻqidi. Abdulmalik choʻchib, oʻzini nazarda tutdi deb oʻyladi; u: «Ey amirul muminin, oʻzimni nazarda tutdim», deganda xalifa: «Vallohi, senga oʻtadigan narsa menga ham oʻtadi», dedi. Yana: «Baxil parda tushirganda ham men mehmon uchun kechasi tik turaman; mehmonim uchun nafsim yigʻqan mol yoʻq, faqat xotinlar saqlansin», degan.Артот ибн Зуфар ибн Абдуллоҳ ибн Молик ал-Муррий, Абул-Валид — «Ибн Суҳайя» номи билан танилган, Суҳайя унинг онаси; у калб қабиласидан асир тушиб, аввал Зарор ибн Азварнинг никоҳида бўлган, кейин ҳомиладор ҳолда Зуфарга ўтган ва Артотни унинг тўшагида туғқан. Жуда узоқ яшади — юздан ўттиз йил ошиб кетди. Саййид, шарафли, сўзи тингланадиган, мақтовга сазовор ва моҳир шоир эди. Абдулмалик ҳузурига бориб: «Кишини кечалар еб боришини кўрдим, ернинг темирни еганидек; ажал келганда Одам боласининг жонидан ортиқча нарса қолдирмайди; биламан, у қайтиб келиб, Абул-Валид билан назрини тўлдиради», деган байтларни ўқиди. Абдулмалик чўчиб, ўзини назарда тутди деб ўйлади; у: «Эй амирул муминин, ўзимни назарда тутдим», деганда халифа: «Валлоҳи, сенга ўтадиган нарса менга ҳам ўтади», деди. Яна: «Бахил парда туширганда ҳам мен меҳмон учун кечаси тик тураман; меҳмоним учун нафсим йиғқан мол йўқ, фақат хотинлар сақлансин», деган.

Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 4439Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 4439