as-Sayyid Abdulloh ibn Iso ibn Muhammad ibn al-Husayn al-Kavkaboniy
Muhaddis
Taxminan 1170-yildan keyin tugʻilgan; ilmni otasidan, shayx alloma Abdulqodir ibn Ahmaddan, sayyid alloma Ali ibn Muhammad ibn Ali al-Kavkaboniydan, sayyid alloma al-Husayn ibn Abdulloh al-Kabsiydan, faqih Yahyo ibn Solih ash-Shahoriydan, faqih Yahyo ibn Ahmad Zayd ash-Shomiydan, faqih Husayn Yahyo al-Qoʼiydan va shayx sayyid alloma Ali ibn Ibrohim ibn Omirdan olgan; olat ilmlarida, hadis va adabda mohir boʻlgan va Kavkabon ulamosining aʼyonlaridan biriga aylangan. ash-Shavkoniy bilan orasida yozishmalar bor: uning otasining savoliga javoban yozilgan «Hall al-ishkol fi ijbor al-yahud alat-tiqot al-azyol» risolasiga «Irsol al-maqol ilo hall al-ishkol» degan javob yozgan, ash-Shavkoniy esa «Tafviq an-nibol ilo Irsol al-maqol» bilan javob qaytargan — barchasi uning risolalari majmuasida; yana juma namozining shartlari haqida risolalarga aylangan munozarasi boʻlgan. Zamonasining shoirlarini tarjima qilgan gʻoyat nafis kitobi bor — «al-Hadoiq al-mutlaʼa min zuhur abnoʼ al-asr shaqoiq» degan bir jild; yana «al-Lavohiq bil-Hadoiq»i, bobosi sayyid Muhammad ibn al-Husayn tarjimasidagi muxtasari, otasi sayyid alloma Iso ibn Muhammad tarjimasidagi boshqasi, «Xalʼ al-izor fi rayhon al-izor»i, Bani Hoshimga zakot haromligi haqidagi risolasi va nazm hamda nasridan devoni bor. Vazmin, aqlli, soʻzi salmoqli, fahmi yaxshi, idroki goʻzal — bu uning yozganlaridan bilinadi. ash-Shavkoniy uni tanimasdi; u «al-Muntaqo» sharhidan bir narsa yuborishini soʻrab yozgan va unga birinchi jild yuborilgan — bu satrlar bitilayotganda u uning qoʻlida. 1224-yil shavvol oyida, Kavkabonda ilm fanlarida yakka qolgan holda vafot etgan va oʻzidan keyin uning kabi, hatto unga yaqin kishi ham qoldirmagan.Тахминан 1170-йилдан кейин туғилган; илмни отасидан, шайх аллома Абдулқодир ибн Аҳмаддан, саййид аллома Али ибн Муҳаммад ибн Али ал-Кавкабонийдан, саййид аллома ал-Ҳусайн ибн Абдуллоҳ ал-Кабсийдан, фақиҳ Яҳё ибн Солиҳ аш-Шаҳорийдан, фақиҳ Яҳё ибн Аҳмад Зайд аш-Шомийдан, фақиҳ Ҳусайн Яҳё ал-Қўийдан ва шайх саййид аллома Али ибн Иброҳим ибн Омирдан олган; олат илмларида, ҳадис ва адабда моҳир бўлган ва Кавкабон уламосининг аъёнларидан бирига айланган. аш-Шавконий билан орасида ёзишмалар бор: унинг отасининг саволига жавобан ёзилган «Ҳалл ал-ишкол фи ижбор ал-яҳуд алат-тиқот ал-азёл» рисоласига «Ирсол ал-мақол ило ҳалл ал-ишкол» деган жавоб ёзган, аш-Шавконий эса «Тафвиқ ан-нибол ило Ирсол ал-мақол» билан жавоб қайтарган — барчаси унинг рисолалари мажмуасида; яна жума намозининг шартлари ҳақида рисолаларга айланган мунозараси бўлган. Замонасининг шоирларини таржима қилган ғоят нафис китоби бор — «ал-Ҳадоиқ ал-мутлаъа мин зуҳур абнў ал-аср шақоиқ» деган бир жилд; яна «ал-Лавоҳиқ бил-Ҳадоиқ»и, бобоси саййид Муҳаммад ибн ал-Ҳусайн таржимасидаги мухтасари, отаси саййид аллома Исо ибн Муҳаммад таржимасидаги бошқаси, «Халъ ал-изор фи райҳон ал-изор»и, Бани Ҳошимга закот ҳаромлиги ҳақидаги рисоласи ва назм ҳамда насридан девони бор. Вазмин, ақлли, сўзи салмоқли, фаҳми яхши, идроки гўзал — бу унинг ёзганларидан билинади. аш-Шавконий уни танимасди; у «ал-Мунтақо» шарҳидан бир нарса юборишини сўраб ёзган ва унга биринчи жилд юборилган — бу сатрлар битилаётганда у унинг қўлида. 1224-йил шаввол ойида, Кавкабонда илм фанларида якка қолган ҳолда вафот этган ва ўзидан кейин унинг каби, ҳатто унга яқин киши ҳам қолдирмаган.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 391Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 391