as-Sayyid al-Husayn ibn Ali ibn al-Imom al-Mutavakkil alalloh Ismoil ibn al-Imom al-Qosim

Katta rais va mashhur shoir; 1072-yilda tugʻilgan. Yoshlik kunlarida dunyo lazzatlariga moyil, uning goʻzalliklaridan bahra olishga berilgan, nafsiga jilov boʻshatgan edi; soʻng zohidlikka oʻtib, ibodat qilib, xilvatga chekinib, tolib boʻlgan va avvalgi holidan butunlay voz kechib, bor mulkini ulashgan. Karamda Hotam haqidagi rivoyatlarga oʻxshash xabarlari bor — naqd topmasa, kiyimi va toʻshagini sadaqa qilardi; faqirlar bilan aralashishga moyil boʻlib, ularning kiyimini kiyib, ularning oʻrniga oʻtirardi. Shu holida oʻgʻli Ali ibn al-Husayn oti, xizmatkorlari, katta hoshiyasi va salobatli raisligi bor katta rais edi, ammo Alloh unga dunyo ahlidan — hatto oʻgʻlidan ham — chetlanishni sevdirgan edi. Sheʼrida: «Bir jamoa ichida jun kiyganingni koʻrib oʻzingni soʻfiy sanama; soʻfiy — qalbi sof boʻlgan va nafsini uning sifatlaridan tozalashga moyil boʻlgan kishidir», degan; «Ohi kam atviy alaz-zaymi janohiy» matlaʼli mashhur qasidasi va Ibn al-Vardiy qasidasiga qarshi yozgan, mavʼiza va hikmatlarga toʻla uzun qasidasi bor. Toatga yuz burib, ibodatga berilgan holida vafot etgan; uni tarjima qilganlardan biri 1145-yilda tirik boʻlganini aytadi, bu ish bilan shugʻullanuvchilarning baʼzisi esa vafotini 1149-yil deb tarixlagan.Катта раис ва машҳур шоир; 1072-йилда туғилган. Ёшлик кунларида дунё лаззатларига мойил, унинг гўзалликларидан баҳра олишга берилган, нафсига жилов бўшатган эди; сўнг зоҳидликка ўтиб, ибодат қилиб, хилватга чекиниб, толиб бўлган ва аввалги ҳолидан бутунлай воз кечиб, бор мулкини улашган. Карамда Ҳотам ҳақидаги ривоятларга ўхшаш хабарлари бор — нақд топмаса, кийими ва тўшагини садақа қиларди; фақирлар билан аралашишга мойил бўлиб, уларнинг кийимини кийиб, уларнинг ўрнига ўтирарди. Шу ҳолида ўғли Али ибн ал-Ҳусайн оти, хизматкорлари, катта ҳошияси ва салобатли раислиги бор катта раис эди, аммо Аллоҳ унга дунё аҳлидан — ҳатто ўғлидан ҳам — четланишни севдирган эди. Шеърида: «Бир жамоа ичида жун кийганингни кўриб ўзингни сўфий санама; сўфий — қалби соф бўлган ва нафсини унинг сифатларидан тозалашга мойил бўлган кишидир», деган; «Оҳи кам атвий алаз-займи жаноҳий» матлаъли машҳур қасидаси ва Ибн ал-Вардий қасидасига қарши ёзган, мавъиза ва ҳикматларга тўла узун қасидаси бор. Тоатга юз буриб, ибодатга берилган ҳолида вафот этган; уни таржима қилганлардан бири 1145-йилда тирик бўлганини айтади, бу иш билан шуғулланувчиларнинг баъзиси эса вафотини 1149-йил деб тарихлаган.

Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 0Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 0