as-Sayyid Omir ibn Ali ibn Muhammad ibn Ali, «Omir ash-Shahid» nomi bilan mashhur

Imom al-Qosim ibn Muhammadning amakisi. 965-yilda tugʻilgan; qozi Abdurahmon ar-Rahmiyga oʻqigan, arab tili va «al-Kashshof»ni Imom al-Qosimning daʼvatidan burun Shibomda sayyid Usmon ibn Ali ibn al-Imom Sharafuddinga oʻqigan va ilm talabida ahli bilan oʻsha yerda yashagan. Jiyani Imom al-Qosim Qora yurtlarida daʼvat qilganda unga yozgan, u yetib kelgan, soʻng qoʻshin bilan yurib Ol Shamsuddin amirlarining yurtlaridan koʻpini fath etgan — ular vazir Hasan va kaxya Sinonning tayanchlari edi; 1006-yildan 1008-yilgacha shunday davom etgan. Keyin Qoʻa ahlidan bir jamoa unga gʻadr qilishgan — u ulardan bir ayolga uylangan edi; sheriklari tarqalib, oʻzidan boshqa hech kim qolmagan va ular turklarga borib, uning yolgʻiz ekanini aytishgan; turklar kelib qurshab, asir olishgan va Shibomga kiritib, tuya ustida Kavkabon va Shibomda aylantirishgan — oʻshanda Kavkabon amiri sayyid Ahmad ibn Muhammad ibn Shamsuddin edi. Soʻng uni bir jamoa bilan Banu Sarim orasidagi kaxya Sinonga yuborishgan; u terisini shilishni buyurgan va terisi shilingan, u esa sabr qilib, undan na nola, na shikoyat eshitilgan — aksincha Ixlos surasini tilovat qilib turgan; bu 1008-yil rajab oyining oʻn beshinchi, yakshanba kuni edi. Sinon uning sharafli terisiga somon toʻldirib, tuyada Sanʼoga, vazir Hasanga yuborgan va u Bob al-Yamanning oʻng tomonidagi devorga osib mashhur qilgan; qolgan jasadi Banu Sarimdagi Jumumada dafn etilib, keyin imomning amri bilan Xamirga koʻchirilgan va qabri u yerda mashhur hamda ziyorat qilinadi; soʻng shialardan baʼzilari hiyla qilib terisini olib, yashirin dafn qilishgan — Bob al-Yamandan kirganning oʻng tomonida uning maqbarasi va gumbazi bor. Qozi Ahmad ibn Saʼduddin al-Masaviy uni baytlar bilan marsiyalagan.Имом ал-Қосим ибн Муҳаммаднинг амакиси. 965-йилда туғилган; қози Абдураҳмон ар-Раҳмийга ўқиган, араб тили ва «ал-Кашшоф»ни Имом ал-Қосимнинг даъватидан бурун Шибомда саййид Усмон ибн Али ибн ал-Имом Шарафуддинга ўқиган ва илм талабида аҳли билан ўша ерда яшаган. Жияни Имом ал-Қосим Қора юртларида даъват қилганда унга ёзган, у етиб келган, сўнг қўшин билан юриб Ол Шамсуддин амирларининг юртларидан кўпини фатҳ этган — улар вазир Ҳасан ва кахя Синоннинг таянчлари эди; 1006-йилдан 1008-йилгача шундай давом этган. Кейин Қўа аҳлидан бир жамоа унга ғадр қилишган — у улардан бир аёлга уйланган эди; шериклари тарқалиб, ўзидан бошқа ҳеч ким қолмаган ва улар туркларга бориб, унинг ёлғиз эканини айтишган; турклар келиб қуршаб, асир олишган ва Шибомга киритиб, туя устида Кавкабон ва Шибомда айлантиришган — ўшанда Кавкабон амири саййид Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Шамсуддин эди. Сўнг уни бир жамоа билан Бану Сарим орасидаги кахя Синонга юборишган; у терисини шилишни буюрган ва териси шилинган, у эса сабр қилиб, ундан на нола, на шикоят эшитилган — аксинча Ихлос сурасини тиловат қилиб турган; бу 1008-йил ражаб ойининг ўн бешинчи, якшанба куни эди. Синон унинг шарафли терисига сомон тўлдириб, туяда Санъога, вазир Ҳасанга юборган ва у Боб ал-Яманнинг ўнг томонидаги деворга осиб машҳур қилган; қолган жасади Бану Саримдаги Жумумада дафн этилиб, кейин имомнинг амри билан Хамирга кўчирилган ва қабри у ерда машҳур ҳамда зиёрат қилинади; сўнг шиалардан баъзилари ҳийла қилиб терисини олиб, яширин дафн қилишган — Боб ал-Ямандан кирганнинг ўнг томонида унинг мақбараси ва гумбази бор. Қози Аҳмад ибн Саъдуддин ал-Масавий уни байтлар билан марсиялаган.

Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 0Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 0