as-Sayyid Sharafuddin ibn Ismoil ibn Muhammad ibn Ishoq ibn al-Mahdiy Ahmad ibn al-Hasan ibn al-Qosim ibn Muhammad
Muhaddis
1140-yilda tugʻilgan; zamona ulamosi, fozillari va nabillaridan biri. Har ilmda katta ulushi bor, ayniqsa usul ilmida — unda hech kim qarshi chiqolmaydigan yagona kishi. Endi yetmish nechchi yoshda; amal qiluvchi ulamo va vareʼ fozillardan boʻlib, xulqi goʻzal, tavozeʼli, suhbati yoqimli, nafasi karamli. Imom al-Mahdiy al-Abbos ibn al-Husaynning oxirgi kunlarida bir sabab bilan gʻazablanib Arhab yurtlariga chiqib ketgan va urushlar boʻlgan; u yerda al-Mahdiy vafotidan keyingacha qolib, mavlono Imom al-Mansur billohning xalifaligida Sanʼoga kirgan va fursatni gʻanimat bilgan — xalifa unda haq koʻrib, uni doim ulugʻlab, qadrini ikrom qilgan. 1213-yilda amakisi al-Abbos ibn Muhammad ibn Ishoq vafot etgan va Oli Ishoq ishi unga qaraydigan edi; xalifa buni sohibi tarjimaga topshirgan va u yaxshi boshqargan. U ash-Shavkoniyga oʻzi koʻrgan risolalaridan uch-toʻrttasini koʻchirganini aytgan — bu ilmga shavqi va unga ragʻbati koʻpligidan, aslida u ash-Shavkoniydek kishi bitgan narsaga muhtoj emas; bu uning goʻzal xulqi, tavozeʼi va ilmiy foydalarni sevishidan sanaladi. Vazmin risolalari bor va bir bahsni tahrir qilsa, shifo beradigan va kifoya qiladigan narsa keltiradi; barcha ilmlarda qoʻlining uzunligini yoshining ulugʻligi va sharafi bilan jamlagani uchun bu asrda qolgan yaxshiliklardan. 1223-yil rajab oyining oxirida vafot etgan.1140-йилда туғилган; замона уламоси, фозиллари ва набилларидан бири. Ҳар илмда катта улуши бор, айниқса усул илмида — унда ҳеч ким қарши чиқолмайдиган ягона киши. Энди етмиш неччи ёшда; амал қилувчи уламо ва вареъ фозиллардан бўлиб, хулқи гўзал, тавозеъли, суҳбати ёқимли, нафаси карамли. Имом ал-Маҳдий ал-Аббос ибн ал-Ҳусайннинг охирги кунларида бир сабаб билан ғазабланиб Арҳаб юртларига чиқиб кетган ва урушлар бўлган; у ерда ал-Маҳдий вафотидан кейингача қолиб, мавлоно Имом ал-Мансур биллоҳнинг халифалигида Санъога кирган ва фурсатни ғанимат билган — халифа унда ҳақ кўриб, уни доим улуғлаб, қадрини икром қилган. 1213-йилда амакиси ал-Аббос ибн Муҳаммад ибн Исҳоқ вафот этган ва Оли Исҳоқ иши унга қарайдиган эди; халифа буни соҳиби таржимага топширган ва у яхши бошқарган. У аш-Шавконийга ўзи кўрган рисолаларидан уч-тўрттасини кўчирганини айтган — бу илмга шавқи ва унга рағбати кўплигидан, аслида у аш-Шавконийдек киши битган нарсага муҳтож эмас; бу унинг гўзал хулқи, тавозеъи ва илмий фойдаларни севишидан саналади. Вазмин рисолалари бор ва бир баҳсни таҳрир қилса, шифо берадиган ва кифоя қиладиган нарса келтиради; барча илмларда қўлининг узунлигини ёшининг улуғлиги ва шарафи билан жамлагани учун бу асрда қолган яхшиликлардан. 1223-йил ражаб ойининг охирида вафот этган.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 0Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 0