Bodis ibn Mansur
باديس
Muarrixlar va adib
Bodis ibn Mansur ibn Yusuf ibn Bulukkin ibn Ziriy — Magʻrib sohibi va u yerning ubaydiylar tomonidan qoʻyilgan podshohlaridan biri, Abu Manod as-Sanhojiy. Ifriqiya mamlakatlarini Hokim uchun boshqargan, shu bois Hokim unga «Nasir ad-Davla» laqabini bergan. U tadbirli siyosatchi, kuchli va shiddatli kishi edi; nayzani silkitsa, sindirib yuborardi. Tugʻilgani uch yuz yetmish toʻrtinchi yil. Toʻrt yuz oltinchi yilda qoʻshiniga koʻrik oʻtkazishni buyurdi, ularning yasan-tusani va koʻrinishi uni xursand qildi; soʻng dasturxon yozdirib, taom yedi va oʻsha kechasi toʻsatdan vafot etdi. Ular uning oʻlimini yashirib, hokimlikka ukasi Karomatni qoʻyishdi, keyin fikridan qaytib, oʻgʻli Muizz ibn Bodisga bayʼat qilishdi. Aytilishicha, u xanoqiy (boʻgʻma) kasalidan oʻldi: Tarabulus al-Magʻribni buzishga qasd qilgani uchun solih kishi Muhriz at-Tarobulusiy al-Muaddib unga qargʻish qilgan edi. Sanhoja esa Himyardandir, «sin» kasra bilan. Ibn Durayd esa: faqat «sod»ning zammasi joiz, degan.Бодис ибн Мансур ибн Юсуф ибн Булуккин ибн Зирий — Мағриб соҳиби ва у ернинг убайдийлар томонидан қўйилган подшоҳларидан бири, Абу Манод ас-Санҳожий. Ифриқия мамлакатларини Ҳоким учун бошқарган, шу боис Ҳоким унга «Насир ад-Давла» лақабини берган. У тадбирли сиёсатчи, кучли ва шиддатли киши эди; найзани силкица, синдириб юборарди. Туғилгани уч юз етмиш тўртинчи йил. Тўрт юз олтинчи йилда қўшинига кўрик ўтказишни буюрди, уларнинг ясан-тусани ва кўриниши уни хурсанд қилди; сўнг дастурхон ёздириб, таом еди ва ўша кечаси тўсатдан вафот этди. Улар унинг ўлимини яшириб, ҳокимликка укаси Кароматни қўйишди, кейин фикридан қайтиб, ўғли Муизз ибн Бодисга байъат қилишди. Айтилишича, у ханоқий (бўғма) касалидан ўлди: Тарабулус ал-Мағрибни бузишга қасд қилгани учун солиҳ киши Муҳриз ат-Таробулусий ал-Муаддиб унга қарғиш қилган эди. Санҳожа эса Ҳимярдандир, «син» касра билан. Ибн Дурайд эса: фақат «сод»нинг заммаси жоиз, деган.
Manba: Siyar aʼlam an-nubalo (az-Zahabiy), j. 21, b. 216Манба: Сияр аълам ан-нубало (аз-Заҳабий), ж. 21, б. 216