Evarist Levi-Provansal

Asli fransuz mustashriq. Arab qoʻlyozmalarini tuzatish va nashr etish bilan koʻp shugʻullangan. Jazoirda tugʻilib oʻqigan. Fransuz qoʻshinida Dardanel urushida qatnashib yaralangan, Misrga koʻchirilgan, soʻng Fransiyaga qaytarilgan. 1920-yilda Ribotdagi Magʻrib oliy fanlar institutiga mudarris, keyin 1926–35-yillarda unga direktor etib tayinlangan. Shu orada 28-yilda Jazoir adabiyot fakultetida arablar tarixi va islom madaniyatidan, shuningdek Parijdagi Sorbonna islom tadqiqotlari institutida arablar tarixi va yozuvlaridan dars berishga taklif qilingan. 35-yilda Ribot instituti boshqaruvidan istefo bergan; 38-yilda Qohira universitetiga maʼruza oʻqishga chaqirilgan; 45-yilda fransuz taʼlim vaziri uni Parijdagi oʻz devoniga biriktirgan va oʻsha yili Parij adabiyot fakultetida arab tili va islom madaniyati professori hamda universitetdagi somiy tadqiqotlar institutining vakili etib tayinlangan. Damashqdagi Arab ilmiy majmaʼi va Qohiradagi til majmaʼi aʼzosi boʻlgan. Parijda vafot etgan. Muhammad ibn Abu Shanab bilan hamkorlikda «Ribot xizonasidagi arab qoʻlyozmalari»ni tuzgan. Nashr qilganlaridan: «Ispaniyadagi arab yozuvlari», «Mariniylar tarixi uchun yangi matn», «Oʻninchi asrda musulmon Ispaniyasi», «Ispaniyadagi arab madaniyati», «Muvahhidlar tarixi haqida nashr etilmagan hujjatlar», «Marrokashdagi arab tarixchilaridan tanlanmalar», Ibn Izoriyning «al-Bayon al-Magʻrib»i, «Oʻrta asr barbarlari haqida tarixiy parchalar», Ibn al-Xatibning «Aʼmol al-aʼlom»ining Andalusiya oroli xabarlariga oid ikkinchi qismi, «Gʻarnotaning soʻnggi podshohi amir Abdulloh xotiralari», «ar-Ravz al-miʼtor»dan qisqartirgan «Sifat jazirat al-Andalus», «Muvahhidlar devonining oʻttiz yettita rasmiy maktubi», Ibn Hazmning «Jamharat ansob al-arab»i va az-Zubayriyning «Nasab Quraysh»i. Oʻz ismini arabchada «A. Leviy Bruvansol», baʼzan «I. L. Abi Bruvansol» deb yozardi.Асли франсуз мусташриқ. Араб қўлёзмаларини тузатиш ва нашр этиш билан кўп шуғулланган. Жазоирда туғилиб ўқиган. Франсуз қўшинида Дарданел урушида қатнашиб яраланган, Мисрга кўчирилган, сўнг Франсияга қайтарилган. 1920-йилда Риботдаги Мағриб олий фанлар институтига мударрис, кейин 1926–35-йилларда унга директор этиб тайинланган. Шу орада 28-йилда Жазоир адабиёт факултетида араблар тарихи ва ислом маданиятидан, шунингдек Париждаги Сорбонна ислом тадқиқотлари институтида араблар тарихи ва ёзувларидан дарс беришга таклиф қилинган. 35-йилда Рибот институти бошқарувидан истефо берган; 38-йилда Қоҳира университетига маъруза ўқишга чақирилган; 45-йилда франсуз таълим вазири уни Париждаги ўз девонига бириктирган ва ўша йили Париж адабиёт факултетида араб тили ва ислом маданияти профессори ҳамда университетдаги сомий тадқиқотлар институтининг вакили этиб тайинланган. Дамашқдаги Араб илмий мажмаъи ва Қоҳирадаги тил мажмаъи аъзоси бўлган. Парижда вафот этган. Муҳаммад ибн Абу Шанаб билан ҳамкорликда «Рибот хизонасидаги араб қўлёзмалари»ни тузган. Нашр қилганларидан: «Испаниядаги араб ёзувлари», «Маринийлар тарихи учун янги матн», «Ўнинчи асрда мусулмон Испанияси», «Испаниядаги араб маданияти», «Муваҳҳидлар тарихи ҳақида нашр этилмаган ҳужжатлар», «Маррокашдаги араб тарихчиларидан танланмалар», Ибн Изорийнинг «ал-Баён ал-Мағриб»и, «Ўрта аср барбарлари ҳақида тарихий парчалар», Ибн ал-Хатибнинг «Аъмол ал-аълом»ининг Андалусия ороли хабарларига оид иккинчи қисми, «Ғарнотанинг сўнгги подшоҳи амир Абдуллоҳ хотиралари», «ар-Равз ал-миътор»дан қисқартирган «Сифат жазират ал-Андалус», «Муваҳҳидлар девонининг ўттиз еттита расмий мактуби», Ибн Ҳазмнинг «Жамҳарат ансоб ал-араб»и ва аз-Зубайрийнинг «Насаб Қурайш»и. Ўз исмини арабчада «А. Левий Брувансол», баъзан «И. Л. Аби Брувансол» деб ёзарди.

Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 2, b. 34Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 2, б. 34