Fotima bint Abdulloh ibn al-Imom al-Mutavakkil alalloh al-Mutahhar ibn Muhammad ibn Sulaymon al-Hasaniy al-Hamziy
Roviy
Goʻzallik va kamolotda gʻoyat yuksak, barcha xislatlarda yetuk edi; oʻziga kerakli ilmlardan xabari bor edi — «an-Nukat»ni, usuluddindagi «al-Kofiya»ning bir qismini va arab tiliga oid Ibn Haytalning sharhidan bir qismini oʻqigan. Zehni va farosati gʻoyat oʻtkir, dini sahih, varaʼi qattiq edi; haftaning koʻp kunlaridagi doimiy vazifasi Qurʼondan yetti juz boʻlib, Qurʼonni Tavba surasigacha yod bilardi. Imom al-Mutavakkil alalloh Yahyo Sharafuddin unga uylangan va u eri bilan «Jomiʼ al-usul»ni solishtirar, mushkul masalalarni bilishda ishtirok etardi. Sakkiz yuz toʻqson beshinchi yildan toʻqqiz yuz oʻninchi yilgacha kasalliklar uni qiynagan. Sulton Omir ibn Abdulvahhob Sanʼo shahrini olganida, Kavkabon tomonda boʻlgan Imom Sharafuddin xotinini Sanʼodan oʻzi tomonga koʻchirmoqchi boʻlgan, lekin Omir buni bilib, uni chiqarishga yoʻl qoʻymagan va imomga Sanʼoda qaror topishga undab xat yozgan. Omir uni va otasi — Imom Sharafuddinning togʻasi boʻlmish Abdulloh ibn al-Imom al-Mutahharni Sanʼodan Quyi Yamanga tushirmoqchi ekanini bilgach, u Allohga iltijo qilib, joni olinishini soʻragan va Alloh unga oʻz jivorini ixtiyor qilgan. Sanʼodagi al-Vashaliy masjidi hududiga dafn etilgan; eri Imom Sharafuddin unga nola qoʻzgʻatadigan, gʻamgini yigʻlatadigan qasida bilan marsiya aytgan.Гўзаллик ва камолотда ғоят юксак, барча хислатларда етук эди; ўзига керакли илмлардан хабари бор эди — «ан-Нукат»ни, усулуддиндаги «ал-Кофия»нинг бир қисмини ва араб тилига оид Ибн Ҳайталнинг шарҳидан бир қисмини ўқиган. Зеҳни ва фаросати ғоят ўткир, дини саҳиҳ, вараъи қаттиқ эди; ҳафтанинг кўп кунларидаги доимий вазифаси Қуръондан етти жуз бўлиб, Қуръонни Тавба сурасигача ёд биларди. Имом ал-Мутаваккил алаллоҳ Яҳё Шарафуддин унга уйланган ва у эри билан «Жомиъ ал-усул»ни солиштирар, мушкул масалаларни билишда иштирок этарди. Саккиз юз тўқсон бешинчи йилдан тўққиз юз ўнинчи йилгача касалликлар уни қийнаган. Султон Омир ибн Абдулваҳҳоб Санъо шаҳрини олганида, Кавкабон томонда бўлган Имом Шарафуддин хотинини Санъодан ўзи томонга кўчирмоқчи бўлган, лекин Омир буни билиб, уни чиқаришга йўл қўймаган ва имомга Санъода қарор топишга ундаб хат ёзган. Омир уни ва отаси — Имом Шарафуддиннинг тоғаси бўлмиш Абдуллоҳ ибн ал-Имом ал-Мутаҳҳарни Санъодан Қуйи Яманга туширмоқчи эканини билгач, у Аллоҳга илтижо қилиб, жони олинишини сўраган ва Аллоҳ унга ўз живорини ихтиёр қилган. Санъодаги ал-Вашалий масжиди ҳудудига дафн этилган; эри Имом Шарафуддин унга нола қўзғатадиган, ғамгини йиғлатадиган қасида билан марсия айтган.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 1099Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 1099