Hammod ibn Abu Hanifa
Tabaʼ tobeʼin
Otasining mazhabida yurgan, yaxshilik, solihlik va fiqh ahlidan edi. «al-Mugʻniy»da: otasidan rivoyat qiladi, Ibn Adiy uni zaif sanagan. Oʻgʻli Ismoiyl ibn Hammod Basraga qozi boʻlgan, soʻng oʻrniga qozi Yahyo ibn Aksam qoʻyilib, u yerdan chiqib ketayotganida Yahyo uni kuzatib qoʻygan. Ismoiyl aytadi: «Bizning tegirmonchi rofiziy qoʻshnimiz bor edi, ikkita xachiri bor edi; birini Abu Bakr, birini Umar deb atagandi. Biri uni tepib oʻldirdi. Shunda bobom Abu Hanifa: “Uni tepganiga qaranglar — Umar deb atagani boʻlishidan boshqasini topmaysizlar”, dedi; qarasalar, aytganday ekan».Отасининг мазҳабида юрган, яхшилик, солиҳлик ва фиқҳ аҳлидан эди. «ал-Муғний»да: отасидан ривоят қилади, Ибн Адий уни заиф санаган. Ўғли Исмоийл ибн Ҳаммод Басрага қози бўлган, сўнг ўрнига қози Яҳё ибн Аксам қўйилиб, у ердан чиқиб кетаётганида Яҳё уни кузатиб қўйган. Исмоийл айтади: «Бизнинг тегирмончи рофизий қўшнимиз бор эди, иккита хачири бор эди; бирини Абу Бакр, бирини Умар деб атаганди. Бири уни тепиб ўлдирди. Шунда бобом Абу Ҳанифа: “Уни тепганига қаранглар — Умар деб атагани бўлишидан бошқасини топмайсизлар”, деди; қарасалар, айтгандай экан».
Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 2, b. 343Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 2, б. 343