Homid ibn Mahmud ibn Homid ibn Muhammad ibn Abu Amr al-Harroniy
Muhaddis
Abul-Fazl, «Ibn Abul-Hajar» nomi bilan tanilgan, Taqiyuddin laqabli xatib, hanbaliy faqih va zohid; Harron shayxi, xatibi, mudarrisi va muftiysi. Ibn Taymiyaning aytishicha, 513-yilda Harronda tugʻilgan; Bagʻdodga borib hofiz Abdulvahhob al-Anmotiy va boshqalardan hadis eshitgan, u yerda fiqh oʻrganib, yetuk boʻlgan va munozara qilgan; shayx Abdulqodirni uchratib, unga hamroh boʻlgan — shayx bir kuni uni oʻz joynamozi ustidan yurganini koʻrib: «Sen sultonning gilamini ham bosgandeksan» degan va shunday boʻlgan. Ibn al-Javziy: «Doʻstimiz edi; Bagʻdodga kelib fiqh oʻqidi va munozara qildi, soʻng Harronga qaytib fatvo berdi va dars aytdi; vareʼ edi, tahoratda vasvasasi bor edi». Ibn al-Qatiʼiy shunga oʻxshash aytib: «Koʻp Qurʼon oʻqirdi, undan yozib oldim, ishonchli edi» degan; Nosihuddin ibn al-Hanbaliy esa uni oʻz vaqtida Harron shayxi deb, Nuriddin Mahmud Harronda madrasani unga atab qurib bergani va u yerda dars berganini, Harron jomeʼini taʼmirlashni ham uddalaganini aytadi. Ibn Rajab: Harron ahlidan bir jamoa, jumladan xatib Faxruddin ibn Taymiya va Ibn Abdus undan ilm olgan, Abul-Mahosin al-Qurashiy ad-Dimashqiy va Ibn al-Qatiʼiy kabi bir guruh undan hadis eshitgan. Shavvolning yettinchisida Harronda vafot etgan.Абул-Фазл, «Ибн Абул-Ҳажар» номи билан танилган, Тақиюддин лақабли хатиб, ҳанбалий фақиҳ ва зоҳид; Ҳаррон шайхи, хатиби, мударриси ва муфтийси. Ибн Таймиянинг айтишича, 513-йилда Ҳарронда туғилган; Бағдодга бориб ҳофиз Абдулваҳҳоб ал-Анмотий ва бошқалардан ҳадис эшитган, у ерда фиқҳ ўрганиб, етук бўлган ва мунозара қилган; шайх Абдулқодирни учратиб, унга ҳамроҳ бўлган — шайх бир куни уни ўз жойнамози устидан юрганини кўриб: «Сен султоннинг гиламини ҳам босгандексан» деган ва шундай бўлган. Ибн ал-Жавзий: «Дўстимиз эди; Бағдодга келиб фиқҳ ўқиди ва мунозара қилди, сўнг Ҳарронга қайтиб фатво берди ва дарс айтди; вареъ эди, таҳоратда васвасаси бор эди». Ибн ал-Қатиъий шунга ўхшаш айтиб: «Кўп Қуръон ўқирди, ундан ёзиб олдим, ишончли эди» деган; Носиҳуддин ибн ал-Ҳанбалий эса уни ўз вақтида Ҳаррон шайхи деб, Нуриддин Маҳмуд Ҳарронда мадрасани унга атаб қуриб бергани ва у ерда дарс берганини, Ҳаррон жомеъини таъмирлашни ҳам уддалаганини айтади. Ибн Ражаб: Ҳаррон аҳлидан бир жамоа, жумладан хатиб Фахруддин ибн Таймия ва Ибн Абдус ундан илм олган, Абул-Маҳосин ал-Қураший ад-Димашқий ва Ибн ал-Қатиъий каби бир гуруҳ ундан ҳадис эшитган. Шавволнинг еттинчисида Ҳарронда вафот этган.
Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 6, b. 391Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 6, б. 391