Ibn Abu Atiq

Quraysh ulugʻlarini boshlab, Lubnoga uylangan kishining oldiga bordi. U kishi ularni koʻrib: «Alloh meni sizlarga fido qilsin, sizlarni nima keltirdi?» dedi; «Ibn Abu Atiqning bir hojati bor», deyishdi. U: «Guvoh boʻlinglar, uning hojati ravo, hukmi joizdir», dedi. Shunda Ibn Abu Atiq: «Menga guvoh boʻlinglar — uning xotini Lubno undan taloqdir», dedi. Abdulloh ibn Jaʼfar: «Alloh seni xunuk qilsin, bizni shuning uchun olib keldingmi?» deganida, u: «Fidongiz boʻlay, bu kishi xotinini taloq qilib boshqasiga uylanishi bir musulmon kishining uning ishqida sogʻinchdan oʻlib ketishidan yaxshiroqdir. Allohga qasamki, uning ashqol-dashqoli Qaysning uyiga koʻchmagunicha ketmayman», dedi; shunday qilindi va ular bir muddat eng farovon, eng yoqimli hayotda yashadilar.Қурайш улуғларини бошлаб, Лубнога уйланган кишининг олдига борди. У киши уларни кўриб: «Аллоҳ мени сизларга фидо қилсин, сизларни нима келтирди?» деди; «Ибн Абу Атиқнинг бир ҳожати бор», дейишди. У: «Гувоҳ бўлинглар, унинг ҳожати раво, ҳукми жоиздир», деди. Шунда Ибн Абу Атиқ: «Менга гувоҳ бўлинглар — унинг хотини Лубно ундан талоқдир», деди. Абдуллоҳ ибн Жаъфар: «Аллоҳ сени хунук қилсин, бизни шунинг учун олиб келдингми?» деганида, у: «Фидонгиз бўлай, бу киши хотинини талоқ қилиб бошқасига уйланиши бир мусулмон кишининг унинг ишқида соғинчдан ўлиб кетишидан яхшироқдир. Аллоҳга қасамки, унинг ашқол-дашқоли Қайснинг уйига кўчмагунича кетмайман», деди; шундай қилинди ва улар бир муддат энг фаровон, энг ёқимли ҳаётда яшадилар.

Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 4291Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 4291