Ibn Gʻalbun

Abu Muhammad Abdulmuhsin ibn Muhammad ibn Ahmad ibn Gʻolib, ash-Shomiy, soʻng as-Suriy — pishiq shoir; goʻzal va balogʻatli sheʼr devoni bor. Raislardan biri haqida balogʻatli bir qasida tuzgan, keyin uni «Zul-manqabatayn» ismli boshqa bir raisga oʻqib bergan va unga bir bayt qoʻshgan edi: «Barcha manqabalar seniki-ku, nega ikkitasi bilan cheklanding?» U ham yaxshi sovgʻa berdi; unga: «Bu qasida sen haqingda emas-ku», deyilganda: «Mana shu bir baytning oʻzi bir qasidaga arziydi», dedi. Uning huzuriga tushgan bir baxil haqida ham sheʼri bor: «Bir birodar borki, mening uning oldiga tushishim unga xuddi menga ochlik yarasi tekkanidek tegdi».Абу Муҳаммад Абдулмуҳсин ибн Муҳаммад ибн Аҳмад ибн Ғолиб, аш-Шомий, сўнг ас-Сурий — пишиқ шоир; гўзал ва балоғатли шеър девони бор. Раислардан бири ҳақида балоғатли бир қасида тузган, кейин уни «Зул-манқабатайн» исмли бошқа бир раисга ўқиб берган ва унга бир байт қўшган эди: «Барча манқабалар сеники-ку, нега иккитаси билан чекландинг?» У ҳам яхши совға берди; унга: «Бу қасида сен ҳақингда эмас-ку», дейилганда: «Мана шу бир байтнинг ўзи бир қасидага арзийди», деди. Унинг ҳузурига тушган бир бахил ҳақида ҳам шеъри бор: «Бир биродар борки, менинг унинг олдига тушишим унга худди менга очлик яраси текканидек тегди».

Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 6094Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 6094