Ibrohim ibn Ahmad ibn Hamashk
Muhaddis
Abu Ishoq kunyasi bilan tanilgan magʻribiy amir; Andalusiyadagi Jayyon (Jaén) hokimi boʻlgan. Lison ad-Din ibn al-Xatibning naqliga koʻra, uning bobosi Mufarraj nasroniy (ispan yoki qashtolalik) boʻlib, Saraqusta hokimlari Banu Hud huzuriga borgan va ularning biri qoʻlida islomni qabul qilgan; u botirligi bilan mashhur boʻlib, bir qulogʻi kesilgan edi, shuning uchun dushmanlar uni jangda koʻrib ispancha «hamashk», yaʼni «qulogʻi kesik», deyishardi. Ibrohim voyaga yetgach Qurtubada Yahyo ibn Gʻoniyaga yaqinlashdi, 539-yili Shaqubash qalʼasini oʻz qoʻliga oldi, Shaqura (Segura de la Sierra)ni egalladi va Muhammad ibn Mardanishning qiziga uylanib, raislik va amirlikka erishdi. Soʻng Ibn Mardanish bilan orasi buzilib, Muvahhidlar bilan qattiq urushlar olib bordi, umrining oxirida esa ularga xizmat qildi — bu Ibn Mardanishning hokimiyatdan ketishiga sabab boʻlganlardan biri edi. 571-yili Marrokashga keldi va Miknosaga joylashtirilib, oʻsha yerda vafot etdi. Odamlarga qattiqqoʻl boʻlgan, ularni oʻtda kuydirgan va baland joylardan tashlagan.Абу Исҳоқ куняси билан танилган мағрибий амир; Андалусиядаги Жайён (Жаéн) ҳокими бўлган. Лисон ад-Дин ибн ал-Хатибнинг нақлига кўра, унинг бобоси Муфарраж насроний (испан ёки қаштолалик) бўлиб, Сарақуста ҳокимлари Бану Ҳуд ҳузурига борган ва уларнинг бири қўлида исломни қабул қилган; у ботирлиги билан машҳур бўлиб, бир қулоғи кесилган эди, шунинг учун душманлар уни жангда кўриб испанча «ҳамашк», яъни «қулоғи кесик», дейишарди. Иброҳим вояга етгач Қуртубада Яҳё ибн Ғонияга яқинлашди, 539-йили Шақубаш қалъасини ўз қўлига олди, Шақура (Сегура де ла Сиэрра)ни эгаллади ва Муҳаммад ибн Марданишнинг қизига уйланиб, раислик ва амирликка эришди. Сўнг Ибн Марданиш билан ораси бузилиб, Муваҳҳидлар билан қаттиқ урушлар олиб борди, умрининг охирида эса уларга хизмат қилди — бу Ибн Марданишнинг ҳокимиятдан кетишига сабаб бўлганлардан бири эди. 571-йили Маррокашга келди ва Микносага жойлаштирилиб, ўша ерда вафот этди. Одамларга қаттиққўл бўлган, уларни ўтда куйдирган ва баланд жойлардан ташлаган.
Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 1, b. 28Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 1, б. 28