Kaʼb ibn Amr, Abul-Yasar al-Ansoriy

Paygʻambar ﷺ bilan birga Badrda qatnashgan. Bishr aytdi: bizga Sharik xabar berdi, u Usmon ibn Mavhabdan, u Muso ibn Talhadan, u Abul-Yasar ibn Amrdan (rivoyat qildi), u aytdi: Uning oldiga bir ayol keldi — eri Paygʻambar ﷺ tomonidan bir qoʻshinga yuborilgan edi. U: «Menga bir dirhamga xurmo sot», dedi. Men unga: «Ey ammajon, uydagi xurmo bundan yaxshiroq», dedim va uni (uyga) olib kirdim, soʻng uni siqib, oʻpib qoʻydim. Keyin qoʻrqib chiqib ketdim va Abu Bakrga uchradim: «Halok boʻldim», dedim. U: «Nima boʻldi senga?» dedi. Men unga ishimni soʻzlab berdim va: «Menga tavba bormi?» dedim. U: «Ha, tavba qil, qaytarma va hech kimga aytma», dedi. Men borib Paygʻambar ﷺ ning huzurlariga keldim va ishni soʻzlab berdim. U zot menga: «Alloh yoʻlida gʻazot qilayotgan bir musulmonning ortida shunday qildingmi?!» dedilar. Men doʻzax ahlidan boʻlsam kerak, Alloh azza va jalla meni hech qachon magʻfirat qilmasa kerak, deb oʻyladim. Allohning Nabiysi ﷺ mendan yuz oʻgirib turdilar, toki: «Namozni toʻkis ado et...» degan (oyat) «Albatta, yaxshiliklar yomonliklarni ketkazadi» degan soʻzlarigacha nozil boʻldi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ menga odam yubordilar va ularni menga oʻqib berdilar.Пайғамбар ﷺ билан бирга Бадрда қатнашган. Бишр айтди: бизга Шарик хабар берди, у Усмон ибн Мавҳабдан, у Мусо ибн Талҳадан, у Абул-Ясар ибн Амрдан (ривоят қилди), у айтди: Унинг олдига бир аёл келди — эри Пайғамбар ﷺ томонидан бир қўшинга юборилган эди. У: «Менга бир дирҳамга хурмо сот», деди. Мен унга: «Эй аммажон, уйдаги хурмо бундан яхшироқ», дедим ва уни (уйга) олиб кирдим, сўнг уни сиқиб, ўпиб қўйдим. Кейин қўрқиб чиқиб кетдим ва Абу Бакрга учрадим: «Ҳалок бўлдим», дедим. У: «Нима бўлди сенга?» деди. Мен унга ишимни сўзлаб бердим ва: «Менга тавба борми?» дедим. У: «Ҳа, тавба қил, қайтарма ва ҳеч кимга айтма», деди. Мен бориб Пайғамбар ﷺ нинг ҳузурларига келдим ва ишни сўзлаб бердим. У зот менга: «Аллоҳ йўлида ғазот қилаётган бир мусулмоннинг ортида шундай қилдингми?!» дедилар. Мен дўзах аҳлидан бўлсам керак, Аллоҳ азза ва жалла мени ҳеч қачон мағфират қилмаса керак, деб ўйладим. Аллоҳнинг Набийси ﷺ мендан юз ўгириб турдилар, токи: «Намозни тўкис адо эт...» деган (оят) «Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади» деган сўзларигача нозил бўлди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ менга одам юбордилар ва уларни менга ўқиб бердилар.

Manba: at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy), j. 8, b. 413Манба: ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий), ж. 8, б. 413