Mahmud ibn Ahmad ibn Hasan ibn Ismoil ibn Yaʼqub ibn Ismoil, Muzaffaruddin, asli ayntoblik, al-Qohiriy al-Hanafiy, Ibn al-Amshotiy nomi bilan tanilgan
Roviy
Bobosi taroq savdosi bilan shugʻullangani uchun shunday nom olganlar. Sakkiz yuz oʻn ikkinchi yilning jumodo oyida Qohirada tugʻilib, oʻsha yerda voyaga yetgan; muxtasarlarni yod olgan; fiqhni Ibn ad-Dayriy va ash-Shumunniydan, nahvni oxirgisidan va boshqalardan oʻqigan; Ibn Hajar va uning tabaqasidagi bir jamoatdan eshitgan; Damashqqa kirgan, bir necha bor haj qilib mujovir boʻlgan, baʼzi sarhadlarda ribotda turgan va jihod uchun safar qilgan. Suzish, jild qilish, oʻq otish va toʻp otishga eʼtibor berib, buni ustozlardan oʻrgangan va koʻpida oldinga chiqqan; soʻng tabobat bilan mashgʻul boʻlib, unda asarlar yozgan va boshqa hamma narsadan yuz oʻgirgan. Tabobatdagi asarlaridan al-Aloʼ ibn Nafisning «al-Mujaz»iga ikki jildli sharh — fozillar qoʻldan qoʻyishmaydigan chiroyli sharh — va Ibn Amir ad-Davlaning «al-Lamha»siga sharh bor; tabobatdan boshqa asarlaridan «Sharh an-Niqoya» boʻlib, unda shayxi ash-Shumunniyning sharhidan madad olgan. As-Saxoviy undan eshitganini keltiradi: u bolaligida bulutli bir kunda bir kishining bulutlar ichida yurganini koʻrgan va bunga shubha ham, ikkilanish ham qilmagan; ash-Shavkoniy buni bulut parchalaridan biri odam shaklida koʻringan boʻlishi mumkin deb izohlaydi. Rabiul-avval oyida Qohirada vafot etib, oʻsha yerda dafn qilingan.Бобоси тароқ савдоси билан шуғуллангани учун шундай ном олганлар. Саккиз юз ўн иккинчи йилнинг жумодо ойида Қоҳирада туғилиб, ўша ерда вояга етган; мухтасарларни ёд олган; фиқҳни Ибн ад-Дайрий ва аш-Шумуннийдан, наҳвни охиргисидан ва бошқалардан ўқиган; Ибн Ҳажар ва унинг табақасидаги бир жамоатдан эшитган; Дамашққа кирган, бир неча бор ҳаж қилиб мужовир бўлган, баъзи сарҳадларда риботда турган ва жиҳод учун сафар қилган. Сузиш, жилд қилиш, ўқ отиш ва тўп отишга эътибор бериб, буни устозлардан ўрганган ва кўпида олдинга чиққан; сўнг табобат билан машғул бўлиб, унда асарлар ёзган ва бошқа ҳамма нарсадан юз ўгирган. Табобатдаги асарларидан ал-Алў ибн Нафиснинг «ал-Мужаз»ига икки жилдли шарҳ — фозиллар қўлдан қўйишмайдиган чиройли шарҳ — ва Ибн Амир ад-Давланинг «ал-Ламҳа»сига шарҳ бор; табобатдан бошқа асарларидан «Шарҳ ан-Ниқоя» бўлиб, унда шайхи аш-Шумуннийнинг шарҳидан мадад олган. Ас-Саховий ундан эшитганини келтиради: у болалигида булутли бир кунда бир кишининг булутлар ичида юрганини кўрган ва бунга шубҳа ҳам, иккиланиш ҳам қилмаган; аш-Шавконий буни булут парчаларидан бири одам шаклида кўринган бўлиши мумкин деб изоҳлайди. Рабиул-аввал ойида Қоҳирада вафот этиб, ўша ерда дафн қилинган.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 830Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 830