Masʼud ibn Abdulloh al-Magʻribiy

Magʻriblik. «al-Kavokib»da aytiladi: Damashqda Shayx Shihobuddin al-Ax suhbatida boʻlgan va uning darsida oʻng tomonida oʻtirardi; al-Ax unga: «Ey sayyidim Masʼud, qalbimni menga saqlab tur», derdi — chunki uning bobosi Shayx Raziyuddin ham darsida Sayyid Ali ibn Maymunni yoniga oʻtqazib, «Ey sayyidim Ali, qalbimni ushlab tur», derdi. Sayyid Masʼud Damashqqa kirganida oʻz qoʻli mehnati bilan kun kechirardi: Damashq bogʻlariga magʻribiy eshiklarni devor qilib oʻrnatardi va puxta ishlagani uchun qurgani ellik yil, undan ham koʻproq buzilmay turardi. Menga xabar berishlaricha, bir askar shayxni ish kiyimida koʻrib: «Mana bu kuzani koʻtar», dedi — ichida xamr bor edi; shayx uni koʻtarib bordi, qoʻyganida askar uni dibs — shinni holida topdi, shundan shayxning oldiga kelib uzr aytdi va uning qoʻlida tavba qildi. Damashq ahli unga katta eʼtiqod qoʻygan, barakasini olib, qoʻllarini oʻpishardi; Shayx Yahyo al-Imodiy uni ziyorat qilardi. an-Najm al-Gʻazziy aytadi: «U menga duo qilib, boshimni siladi va men hozir ham duosining barakasini topib turibman». Ramazonning yigirma toʻrtinchisi, payshanba kuni vafot etib, zoviyaga dafn qilingan.Мағриблик. «ал-Кавокиб»да айтилади: Дамашқда Шайх Шиҳобуддин ал-Ах суҳбатида бўлган ва унинг дарсида ўнг томонида ўтирарди; ал-Ах унга: «Эй саййидим Масъуд, қалбимни менга сақлаб тур», дерди — чунки унинг бобоси Шайх Разиюддин ҳам дарсида Саййид Али ибн Маймунни ёнига ўтқазиб, «Эй саййидим Али, қалбимни ушлаб тур», дерди. Саййид Масъуд Дамашққа кирганида ўз қўли меҳнати билан кун кечирарди: Дамашқ боғларига мағрибий эшикларни девор қилиб ўрнатарди ва пухта ишлагани учун қургани эллик йил, ундан ҳам кўпроқ бузилмай турарди. Менга хабар беришларича, бир аскар шайхни иш кийимида кўриб: «Мана бу кузани кўтар», деди — ичида хамр бор эди; шайх уни кўтариб борди, қўйганида аскар уни дибс — шинни ҳолида топди, шундан шайхнинг олдига келиб узр айтди ва унинг қўлида тавба қилди. Дамашқ аҳли унга катта эътиқод қўйган, баракасини олиб, қўлларини ўпишарди; Шайх Яҳё ал-Имодий уни зиёрат қиларди. ан-Нажм ал-Ғаззий айтади: «У менга дуо қилиб, бошимни силади ва мен ҳозир ҳам дуосининг баракасини топиб турибман». Рамазоннинг йигирма тўртинчиси, пайшанба куни вафот этиб, зовияга дафн қилинган.

Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 10, b. 597Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 10, б. 597