Muhammad ibn Abdulbarr ibn Yahyo as-Subkiy
Muhaddis
Bahouddin Abul-Baqo — misrlik shofeʼiy faqih, arab tili, tafsir va adabiyot olimlaridan. Damashq qoziligini, soʻng Tarablus qoziligini egallagan, keyin Qohiraga qaytib qoziyul-askar, bayt ul-mol vakilligi va bosh qozilik mansablarini olgan; undan soʻng yana Damashq qozisi boʻlgan. Oʻta zehnliligi, nazarining nozikligi, tadqiqotining goʻzalligi va hujjatining kuchi bilan birga unda jamlangan ilm fanlari zamondoshlarining hech birida jamlanmagan edi. Kitoblaridan: shofeʼiy furuʼiga oid «al-Vasit» sharhi «Muxtasar al-Matlab», fiqhga oid «Sharh al-Hoviy as-sagʻir lil-Qazviniy» va «Sharh Muxtasar Ibn al-Hojib»dan bir parcha.Баҳоуддин Абул-Бақо — мисрлик шофеъий фақиҳ, араб тили, тафсир ва адабиёт олимларидан. Дамашқ қозилигини, сўнг Тараблус қозилигини эгаллаган, кейин Қоҳирага қайтиб қозиюл-аскар, байт ул-мол вакиллиги ва бош қозилик мансабларини олган; ундан сўнг яна Дамашқ қозиси бўлган. Ўта зеҳнлилиги, назарининг нозиклиги, тадқиқотининг гўзаллиги ва ҳужжатининг кучи билан бирга унда жамланган илм фанлари замондошларининг ҳеч бирида жамланмаган эди. Китобларидан: шофеъий фуруъига оид «ал-Васит» шарҳи «Мухтасар ал-Матлаб», фиқҳга оид «Шарҳ ал-Ҳовий ас-сағир лил-Қазвиний» ва «Шарҳ Мухтасар Ибн ал-Ҳожиб»дан бир парча.
Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 6, b. 184Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 6, б. 184