Muhammad ibn Abdulloh ibn al-Abbos al-Harroniy
Muhaddis
Abu Abdulloh al-Harroniy — Abul Hasan ad-Domagʻoniy huzurida qabul qilinadigan guvohlarning eng oxirgi qolgani edi. Hadis eshitgan; latif, zarofatli kishi edi. «Ravzat al-udabo» nomli, ichida chiroyli parchalar boʻlgan kitob toʻplagan. Ibn al-Javziy aytadi: «Bir kuni uni ziyorat qilib, oʻtirishni choʻzib yubordim va: “Turay, ogʻirlik qilib qoʻydim”, dedim. U menga sheʼr oʻqidi: “Qadrimni koʻtargan bu ziyoratlarim zerikarli va ogʻir deb atalsa ham, men faqat doʻstlik ipini mahkamladim va faqat shukrim yelkasini ogʻirlashtirdim”».Абу Абдуллоҳ ал-Ҳарроний — Абул Ҳасан ад-Домағоний ҳузурида қабул қилинадиган гувоҳларнинг энг охирги қолгани эди. Ҳадис эшитган; латиф, зарофатли киши эди. «Равзат ал-удабо» номли, ичида чиройли парчалар бўлган китоб тўплаган. Ибн ал-Жавзий айтади: «Бир куни уни зиёрат қилиб, ўтиришни чўзиб юбордим ва: “Турай, оғирлик қилиб қўйдим”, дедим. У менга шеър ўқиди: “Қадримни кўтарган бу зиёратларим зерикарли ва оғир деб аталса ҳам, мен фақат дўстлик ипини маҳкамладим ва фақат шукрим елкасини оғирлаштирдим”».
Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 6515Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 6515