Muhammad ibn Ali al-Boqir

Abu Jaʼfar. Jobir al-Juʼfiyga: «Ey Jobir, men gʻamginman, koʻnglim band», degan; «Kimning qalbiga Allohning sof dini kirsa, u boshqa hamma narsadan chalgʻitadi. Dunyo nima oʻzi — mingan ulovingmi, kiygan koʻylagingmi, yoki uylangan ayolingmi?» derdi. Umar ibn Xattobning: «Qorini boylarni yaxshi koʻrayotganini koʻrsangiz, u dunyoparast; sultondan ajralmayotganini koʻrsangiz, u oʻgʻri», degan soʻzini rivoyat qilgan. Har kecha-kunduzda farzlari bilan birga ellik rakat namoz oʻqirdi. «Pastkashning quroli — qoʻpol soʻz», «Har narsaning ofati bor, ilmning ofati esa unutishdir», degan; oʻgʻliga: «Dangasalik bilan zerikishdan saqlan», deb nasihat qilgan.Абу Жаъфар. Жобир ал-Жуъфийга: «Эй Жобир, мен ғамгинман, кўнглим банд», деган; «Кимнинг қалбига Аллоҳнинг соф дини кирса, у бошқа ҳамма нарсадан чалғитади. Дунё нима ўзи — минган уловингми, кийган кўйлагингми, ёки уйланган аёлингми?» дерди. Умар ибн Хаттобнинг: «Қорини бойларни яхши кўраётганини кўрсангиз, у дунёпараст; султондан ажралмаётганини кўрсангиз, у ўғри», деган сўзини ривоят қилган. Ҳар кеча-кундузда фарзлари билан бирга эллик ракат намоз ўқирди. «Пасткашнинг қуроли — қўпол сўз», «Ҳар нарсанинг офати бор, илмнинг офати эса унутишдир», деган; ўғлига: «Дангасалик билан зерикишдан сақлан», деб насиҳат қилган.

Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 4765Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 4765