Muhammad ibn Ammor

Abu Bakr al-Mahriy, ikki vazirlik sohibi, Andalus shoiri. U bilan Ibn Zaydun poyga otlaridek edi. al-Muʼtamid uni oʻziga olib, gʻoyat martabaga koʻtardi va vazir qildi, soʻng Mursiyaga noib etib qoʻydi; u esa unga qarshi chiqdi, keyin al-Muʼtamid uni qoʻlga olib oʻldirdi. Ibn Xallikon: Andalus podshohlari tilining achchiqligi va ijodining mahorati sabab undan qoʻrqardi; al-Muʼtamid ibn Abbod uni yaqin olib, hamsuhbat, vazir va maslahatchi qildi, soʻng mulk muhrini topshirib, amir qilib yubordi, unga qoʻshinlar, chodirlar va bayroqlar ergashdi, boshi uzra bayroq koʻtarilib, Tudmir shahriga podshoh boʻldi; ammo siyosati yoʻq, tadbiri yomon edi va oʻz xoʻjasiga gʻayirlik qildi. Nihoyat al-Muʼtamid unga hiyla ishlatib qoʻlga oldi va Ishbiliyadagi qasrida kechasi oʻz qoʻli bilan oʻldirdi. 422-yilda tugʻilgan. Oʻldirilishining eng kuchli sababi al-Muʼtamidning oʻgʻillari onasi — ar-Rumaykiyya nomi bilan tanilgan Iʼtimodni sheʼr bilan hajv qilgani boʻldi; doʻsti Ibn Vahbun al-Andalusiy unga marsiya aytgan.Абу Бакр ал-Маҳрий, икки вазирлик соҳиби, Андалус шоири. У билан Ибн Зайдун пойга отларидек эди. ал-Муътамид уни ўзига олиб, ғоят мартабага кўтарди ва вазир қилди, сўнг Мурсияга ноиб этиб қўйди; у эса унга қарши чиқди, кейин ал-Муътамид уни қўлга олиб ўлдирди. Ибн Халликон: Андалус подшоҳлари тилининг аччиқлиги ва ижодининг маҳорати сабаб ундан қўрқарди; ал-Муътамид ибн Аббод уни яқин олиб, ҳамсуҳбат, вазир ва маслаҳатчи қилди, сўнг мулк муҳрини топшириб, амир қилиб юборди, унга қўшинлар, чодирлар ва байроқлар эргашди, боши узра байроқ кўтарилиб, Тудмир шаҳрига подшоҳ бўлди; аммо сиёсати йўқ, тадбири ёмон эди ва ўз хўжасига ғайирлик қилди. Ниҳоят ал-Муътамид унга ҳийла ишлатиб қўлга олди ва Ишбилиядаги қасрида кечаси ўз қўли билан ўлдирди. 422-йилда туғилган. Ўлдирилишининг энг кучли сабаби ал-Муътамиднинг ўғиллари онаси — ар-Румайкийя номи билан танилган Иътимодни шеър билан ҳажв қилгани бўлди; дўсти Ибн Ваҳбун ал-Андалусий унга марсия айтган.

Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 5, b. 333Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 5, б. 333