Muhammad ibn Maʼn ibn Muhammad ibn Sumodih

Abu Yahyo at-Tujibiy al-Andalusiy: Andalusiya yurtlaridan Almariya, Bajjona (Pechina) va Sumodihiyaning sohibi. Otasi vafotidan keyin, uning ahdi bilan 443-hijriy yili hokimiyatni oldi va oʻzini «Muizzuddavla» deb atadi; keyin Andalusiya podshohlari sultonlik laqablarini olgach, oʻziga «al-Muʼtasim billoh al-Vosiq bi fazlilloh» laqabini qoʻydi. Karamli, halim, yurish-turishi maqtalgan; adab va axborni biladigan, shoir, adiblarni oʻziga yaqin tutadigan kishi edi va shoirlarning unga madhlari bor. Boshi «Vazahhadaniy fi-n-nosi maʼrifatiy bihim va tulu ixtiboriy sohiban baʼda sohibi» boʻlgan mashhur baytlar uniki. Ibn Izoriy: «Almariya shahri va uning amallarida uzoq vaqt podshoh boʻlib turdi — bu vaqtni urushlari va lazzatlari bilan oʻtkazdi»; hukmronligi 41 yil boʻldi. Yusuf ibn Toshfinning qoʻshini unga hujum qilganda u oʻlim bilan olishayotgan edi va: «Hatto oʻlimni ham bizga tatitmay qoʻydilar!» derdi. Vazirlaridan biri adib Abu Bakr ibn al-Haddod edi.Абу Яҳё ат-Тужибий ал-Андалусий: Андалусия юртларидан Алмария, Бажжона (Печина) ва Сумодиҳиянинг соҳиби. Отаси вафотидан кейин, унинг аҳди билан 443-ҳижрий йили ҳокимиятни олди ва ўзини «Муиззуддавла» деб атади; кейин Андалусия подшоҳлари султонлик лақабларини олгач, ўзига «ал-Муътасим биллоҳ ал-Восиқ би фазлиллоҳ» лақабини қўйди. Карамли, ҳалим, юриш-туриши мақталган; адаб ва ахборни биладиган, шоир, адибларни ўзига яқин тутадиган киши эди ва шоирларнинг унга мадҳлари бор. Боши «Вазаҳҳаданий фи-н-носи маърифатий биҳим ва тулу ихтиборий соҳибан баъда соҳиби» бўлган машҳур байтлар уники. Ибн Изорий: «Алмария шаҳри ва унинг амалларида узоқ вақт подшоҳ бўлиб турди — бу вақтни урушлари ва лаззатлари билан ўтказди»; ҳукмронлиги 41 йил бўлди. Юсуф ибн Тошфиннинг қўшини унга ҳужум қилганда у ўлим билан олишаётган эди ва: «Ҳатто ўлимни ҳам бизга татитмай қўйдилар!» дерди. Вазирларидан бири адиб Абу Бакр ибн ал-Ҳаддод эди.

Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 7, b. 106Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 7, б. 106