Muhammad ibn Muhammad ibn Abdurrahim al-mashhur bi-az-Zagʻbiy
الشيخ محمد بن محمد بن عبد الرحيم
Muhaddis
az-Zagʻbiy nomi bilan tanilgan majzub. «al-Kavokib»da aytiladi: semiz, soqoli uzun, oq soqolli edi; qavm tilida zavqi, nuktalari va soʻfiylar ishoralari boʻlardi. Alloh yoʻlida bir jamoa suhbatida boʻlgan, ular orasida Shayx Umar al-Uqaybiy bor. «Solih birodarlarimizdan biri menga soʻzladi: bir marta az-Zagʻbiy bilan Barza qishlogʻidagi maqomda edim; undan: «Berilgan narsa senga nima evaziga berildi?» deb soʻradim; u: «Bu savoldan senga nima?» dedi; «Albatta aytishing kerak», dedim; shunda: «Oʻgʻlim, bu martabaga sahroda oʻn toʻrt yil kezmagunimcha yetmadim», dedi». Yana unga: ishining boshida, tajrid holida Minshor deb tanilgan Rabva togʻiga chiqib, undan Mizza togʻiga sakraganini men koʻrib turgan holda soʻzlagan. Suvni kul ustidan ichishni yaxshi koʻrar va oʻziga qaysi dardidan shikoyat qilgan kishiga ham shuni tavsiya qilib: «Bu safvat», derdi. Manzili Qaymariya mahallasida edi. Oʻlimidan bir yilcha oldin hozir dafn qilingan joydan oʻtib: «La ilaha illalloh, bizga bu yerda uzoq hibs bor», degan edi; vafot etgach oʻsha yerga, Shayx Abu Bakr ibn Qavvom yaqiniga dafn qilindi; qabri mashhur va ziyorat qilinadi, ustida chiroyli gumbaz bor. Oʻlgan kuni Qibris fathiga toʻgʻri kelgan, deyiladi.аз-Зағбий номи билан танилган мажзуб. «ал-Кавокиб»да айтилади: семиз, соқоли узун, оқ соқолли эди; қавм тилида завқи, нукталари ва сўфийлар ишоралари бўларди. Аллоҳ йўлида бир жамоа суҳбатида бўлган, улар орасида Шайх Умар ал-Уқайбий бор. «Солиҳ биродарларимиздан бири менга сўзлади: бир марта аз-Зағбий билан Барза қишлоғидаги мақомда эдим; ундан: «Берилган нарса сенга нима эвазига берилди?» деб сўрадим; у: «Бу саволдан сенга нима?» деди; «Албатта айтишинг керак», дедим; шунда: «Ўғлим, бу мартабага саҳрода ўн тўрт йил кезмагунимча етмадим», деди». Яна унга: ишининг бошида, тажрид ҳолида Миншор деб танилган Рабва тоғига чиқиб, ундан Мизза тоғига сакраганини мен кўриб турган ҳолда сўзлаган. Сувни кул устидан ичишни яхши кўрар ва ўзига қайси дардидан шикоят қилган кишига ҳам шуни тавсия қилиб: «Бу сафват», дерди. Манзили Қаймария маҳалласида эди. Ўлимидан бир йилча олдин ҳозир дафн қилинган жойдан ўтиб: «Ла илаҳа иллаллоҳ, бизга бу ерда узоқ ҳибс бор», деган эди; вафот этгач ўша ерга, Шайх Абу Бакр ибн Қаввом яқинига дафн қилинди; қабри машҳур ва зиёрат қилинади, устида чиройли гумбаз бор. Ўлган куни Қибрис фатҳига тўғри келган, дейилади.
Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 10, b. 564Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 10, б. 564