Muhammad ibn Muhammad ibn al-Husayn ibn Muhammad ibn Ahmad ibn Xalaf ibn al-Farro
محمد بن محمد بن الحسين بن محمد بن أحمد بن خلف
Muhaddis
Faqih hanbaliy va zohid, Abu Xozim; qozi imom Abu Yaʼloning oʻgʻli va qozi Abul Husaynning akasi. 457-yil safarida tugʻilgan; Ibn al-Muslima, Ibn al-Maʼmun va boshqalardan hadis eshitgan. Ibn Nuqta uni otasidan hadis aytgan deb zikr qilgan, lekin bu ijozat orqali boʻlsa kerak, chunki u otasi vafotidan bir yil oldin tugʻilgan; akasining aytishicha, otasi unga va akasiga ijozat bergan. Fiqhni qozi Yaʼqubga oʻqib, unga mulozim boʻlgan va undan yozib olgan; mazhab, xilof va usulni bilishda mohir boʻlgan hamda foydali asarlar yozgan: xilofda «at-Tabsira», «Ruʼus ul-masoil», «Sharh Muxtasar al-Xiraqiy» va boshqalar. Zohid faqihlardan, yaxshi solihlardan edi; undan bir jamoa — jumladan ikki oʻgʻli, Abul Muammar al-Ansoriy va Yahyo ibn Bush — eshitgan. Safarning yigirma toʻqqizi, dushanba kuni vafot etib, Bob al-Azajdagi uyiga dafn etilgan, 534-yilda esa imom Ahmad qabristoniga koʻchirilib, otasining yoniga qoʻyilgan.Фақиҳ ҳанбалий ва зоҳид, Абу Хозим; қози имом Абу Яълонинг ўғли ва қози Абул Ҳусайннинг акаси. 457-йил сафарида туғилган; Ибн ал-Муслима, Ибн ал-Маъмун ва бошқалардан ҳадис эшитган. Ибн Нуқта уни отасидан ҳадис айтган деб зикр қилган, лекин бу ижозат орқали бўлса керак, чунки у отаси вафотидан бир йил олдин туғилган; акасининг айтишича, отаси унга ва акасига ижозат берган. Фиқҳни қози Яъқубга ўқиб, унга мулозим бўлган ва ундан ёзиб олган; мазҳаб, хилоф ва усулни билишда моҳир бўлган ҳамда фойдали асарлар ёзган: хилофда «ат-Табсира», «Руъус ул-масоил», «Шарҳ Мухтасар ал-Хирақий» ва бошқалар. Зоҳид фақиҳлардан, яхши солиҳлардан эди; ундан бир жамоа — жумладан икки ўғли, Абул Муаммар ал-Ансорий ва Яҳё ибн Буш — эшитган. Сафарнинг йигирма тўққизи, душанба куни вафот этиб, Боб ал-Азаждаги уйига дафн этилган, 534-йилда эса имом Аҳмад қабристонига кўчирилиб, отасининг ёнига қўйилган.
Manba: Shazarot az-zahab (Ibn al-Imod al-Hanbaliy), j. 6, b. 134Манба: Шазарот аз-заҳаб (Ибн ал-Имод ал-Ҳанбалий), ж. 6, б. 134