Muhsin ibn al-Hasan ibn al-Qosim ibn Ahmad ibn al-Imom al-Qosim ibn Muhammad
Roviy
Bir ming bir yuz uchinchi yil zul-hijja oyining uchinchi kuni, payshanba kuni tugʻilib, ar-Ravza va Sanʼoda voyaga yetgan. Adab ilmlaridan ozgina oʻqib, soʻng sheʼr aytgan va kattalarni madh qilgan; Imom al-Mansur billoh al-Husayn ibn al-Qosimning vaziri boʻlgan katta vazir Aliy ibn Ahmad Rojihga va uning ukasi vazir Muhsin ibn Ahmad Rojihga qoʻshilib, ikkalasini haddan ortiq madh etgan va ular uchun madhlari bilan bezalgan asarlar yozgan. Ular vafotidan keyin Sanʼo voliysi boʻlgan faqih Ismoil an-Nahmiyga qoʻshilgan va u al-Maxo bandariga voliy boʻlganida u bilan birga borgan; ular oʻrtasida hazil-mutoyibaga toʻla, aytishga uzun voqealar boʻlgan. Zamondoshlarining ahvoli va xabarlarini kuzatib borar, ularning kattalari bilan sheʼriy yozishmalari bor edi; «Zavb az-zahab bimahosini man biasrihi min ahl al-adab» nomli kitob toʻplagan va Imom al-Mansur billoh al-Husayn ibn al-Qosimga siyra yozgan — u aslida yuqoridagi ikki vazirning siyrasi boʻlib, oʻshalar uchun toʻplangan. Sajʼli asarlari bor va umuman balogʻati bor edi, lekin adab ilmlarida mohir emasdi: sajʼlarida goh xato, goh omiy tildagi soʻzlar uchraydi; sheʼrida yaxshisi bor va asarlari shundan koʻp narsani oʻz ichiga olgan. Imom al-Mahdiy al-Abbos ibn al-Husayn kunlarida vafot etgan; ash-Shavkoniy aniq sanasini eslay olmaydi.Бир минг бир юз учинчи йил зул-ҳижжа ойининг учинчи куни, пайшанба куни туғилиб, ар-Равза ва Санъода вояга етган. Адаб илмларидан озгина ўқиб, сўнг шеър айтган ва катталарни мадҳ қилган; Имом ал-Мансур биллоҳ ал-Ҳусайн ибн ал-Қосимнинг вазири бўлган катта вазир Алий ибн Аҳмад Рожиҳга ва унинг укаси вазир Муҳсин ибн Аҳмад Рожиҳга қўшилиб, иккаласини ҳаддан ортиқ мадҳ этган ва улар учун мадҳлари билан безалган асарлар ёзган. Улар вафотидан кейин Санъо волийси бўлган фақиҳ Исмоил ан-Наҳмийга қўшилган ва у ал-Махо бандарига волий бўлганида у билан бирга борган; улар ўртасида ҳазил-мутойибага тўла, айтишга узун воқеалар бўлган. Замондошларининг аҳволи ва хабарларини кузатиб борар, уларнинг катталари билан шеърий ёзишмалари бор эди; «Завб аз-заҳаб бимаҳосини ман биасриҳи мин аҳл ал-адаб» номли китоб тўплаган ва Имом ал-Мансур биллоҳ ал-Ҳусайн ибн ал-Қосимга сийра ёзган — у аслида юқоридаги икки вазирнинг сийраси бўлиб, ўшалар учун тўпланган. Сажъли асарлари бор ва умуман балоғати бор эди, лекин адаб илмларида моҳир эмасди: сажъларида гоҳ хато, гоҳ омий тилдаги сўзлар учрайди; шеърида яхшиси бор ва асарлари шундан кўп нарсани ўз ичига олган. Имом ал-Маҳдий ал-Аббос ибн ал-Ҳусайн кунларида вафот этган; аш-Шавконий аниқ санасини эслай олмайди.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 614Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 614