Muso ibn Muhammad ibn Ibrohim ibn Abdulloh ibn Maʼbad ibn al-Abbos ibn Abdulmuttalib al-Hoshimiy (Ibn Abi Muso al-Hanbaliy)
Muhaddis
Diyonati, fazli va ibodati bilan mashhur boʻlgan obid va zohid faqihlardan; yaxshilikka buyurib yomonlikdan qaytarishda turar, Alloh yoʻlida hech bir malomatchining malomatidan qoʻrqmasdi. Toʻrt yuz oʻn birinchi yilda tugʻilgan, qozi Abu Yaʼlo ibn al-Farroʼ huzurida ilm olgan; shayxi uni Ibn ad-Domagʻoniy oldida tazkiya qilgach, u qabul qilgan, ammo keyin guvohlik berishni tark etgan. Xalifa al-Qoim biamrillah oʻlim toʻshagida yotib, oʻzini Sharif Abu Jaʼfar gʻusl qildirishini vasiyat qilgan va unga koʻp mol atagan, u esa bundan hech narsa qabul qilmagan. Ibn al-Qushayriy sababli hanbaliylar bilan ashʼariylar orasida fitna chiqqanida u xalifa saroyida hurmat-ehtirom bilan ushlab turildi — faqihlar va boshqalar kirib, qoʻli va boshidan oʻpardilar; kasal boʻlib qolgach, ahliga qaytishga ruxsat berildi. Safar oyining oʻrtasida vafot etib, Imom Ahmadning yoniga dafn qilingan; qabri boshida shu qadar koʻp oʻqilganidan oʻn ming xatm tugatilgan.Диёнати, фазли ва ибодати билан машҳур бўлган обид ва зоҳид фақиҳлардан; яхшиликка буюриб ёмонликдан қайтаришда турар, Аллоҳ йўлида ҳеч бир маломатчининг маломатидан қўрқмасди. Тўрт юз ўн биринчи йилда туғилган, қози Абу Яъло ибн ал-Фаррў ҳузурида илм олган; шайхи уни Ибн ад-Домағоний олдида тазкия қилгач, у қабул қилган, аммо кейин гувоҳлик беришни тарк этган. Халифа ал-Қоим биамриллаҳ ўлим тўшагида ётиб, ўзини Шариф Абу Жаъфар ғусл қилдиришини васият қилган ва унга кўп мол атаган, у эса бундан ҳеч нарса қабул қилмаган. Ибн ал-Қушайрий сабабли ҳанбалийлар билан ашъарийлар орасида фитна чиққанида у халифа саройида ҳурмат-эҳтиром билан ушлаб турилди — фақиҳлар ва бошқалар кириб, қўли ва бошидан ўпардилар; касал бўлиб қолгач, аҳлига қайтишга рухсат берилди. Сафар ойининг ўртасида вафот этиб, Имом Аҳмаднинг ёнига дафн қилинган; қабри бошида шу қадар кўп ўқилганидан ўн минг хатм тугатилган.
Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 6237Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 6237