Omir ibn Aliy ibn Muhammad ibn Aliy, «Omir ash-Shahid»

Imom al-Qosim ibn Muhammadning amakisi; toʻqqiz yuz oltmish beshinchi yilda tugʻilgan. Qozi Abdurrahmondan oʻqigan; Imom al-Qosimning daʼvatidan oldin Shibomda Sayyid Usmon ibn Aliy ibn al-Imom Sharafuddindan arab tili va «al-Kashshof»ni oʻqigan va ilm talabi uchun ahli bilan oʻsha yerda yashagan. Jiyani Imom al-Qosim Qora yurtida daʼvat qilib unga xat yozganida yetib borgan, soʻng qoʻshin bilan yurib, Ol Shamsuddin amirlarining yurtlaridan koʻpini fath qilgan — ular vazir Hasan va kyahya Sinonning tayanchlari edi; bir ming oltinchi yildan bir ming sakkizinchi yilgacha shu holda davom etgan. Keyin oʻzi u yerdan xotin olgan qavmdan bir jamoa unga xiyonat qilib, ashoblari tarqab, yolgʻiz qolganida turklarga xabar berishgan va ular kelib uni oʻrab, asir olib, Shibomga kiritishgan hamda Kavkabon va Shibomda tuya ustida sazoyi qilishgan. Soʻng kyahya Sinonga joʻnatilgan va u uning terisini shilishni buyurgan: teri shilinayotganda ham u sabr qilib, na nola, na shikoyat qilgan — Ixlos surasini tilovat qilib turgan; bu bir ming sakkizinchi yil rajab oyining oʻn beshinchi, yakshanba kuni boʻlgan. Sinon uning sharafli terisiga somon toʻldirib, tuyada Sanʼoga vazir Hasanga yuborgan va u Bob al-Yamanning oʻng tomonidagi aylanma yoʻlda uni sazoyi qilgan; tanasi Banu Sarimdagi Hammumaga dafn qilinib, keyin imom buyrugʻi bilan Xamirga koʻchirilgan va qabri oʻsha yerda mashhur hamda ziyorat qilinadi. Qozi Ahmad ibn Saʼduddin al-Masvariy unga marsiya baytlari bagʻishlagan.Имом ал-Қосим ибн Муҳаммаднинг амакиси; тўққиз юз олтмиш бешинчи йилда туғилган. Қози Абдурраҳмондан ўқиган; Имом ал-Қосимнинг даъватидан олдин Шибомда Саййид Усмон ибн Алий ибн ал-Имом Шарафуддиндан араб тили ва «ал-Кашшоф»ни ўқиган ва илм талаби учун аҳли билан ўша ерда яшаган. Жияни Имом ал-Қосим Қора юртида даъват қилиб унга хат ёзганида етиб борган, сўнг қўшин билан юриб, Ол Шамсуддин амирларининг юртларидан кўпини фатҳ қилган — улар вазир Ҳасан ва кяҳя Синоннинг таянчлари эди; бир минг олтинчи йилдан бир минг саккизинчи йилгача шу ҳолда давом этган. Кейин ўзи у ердан хотин олган қавмдан бир жамоа унга хиёнат қилиб, ашоблари тарқаб, ёлғиз қолганида туркларга хабар беришган ва улар келиб уни ўраб, асир олиб, Шибомга киритишган ҳамда Кавкабон ва Шибомда туя устида сазойи қилишган. Сўнг кяҳя Синонга жўнатилган ва у унинг терисини шилишни буюрган: тери шилинаётганда ҳам у сабр қилиб, на нола, на шикоят қилган — Ихлос сурасини тиловат қилиб турган; бу бир минг саккизинчи йил ражаб ойининг ўн бешинчи, якшанба куни бўлган. Синон унинг шарафли терисига сомон тўлдириб, туяда Санъога вазир Ҳасанга юборган ва у Боб ал-Яманнинг ўнг томонидаги айланма йўлда уни сазойи қилган; танаси Бану Саримдаги Ҳаммумага дафн қилиниб, кейин имом буйруғи билан Хамирга кўчирилган ва қабри ўша ерда машҳур ҳамда зиёрат қилинади. Қози Аҳмад ибн Саъдуддин ал-Масварий унга марсия байтлари бағишлаган.

Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 309Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 309