Shamʼun, Abu Rayhona al-Ansoriy

«Qurashiy» ham deyiladi. Sahobiy. Uning ismini Ibn Abu Uvays otasidan (rivoyat qilib) aytgan. Shomga koʻchib borgan. Sahobiy. Abu Solih bizga aytdi: menga Abu Shurayh Abdurrahmon ibn Shurayh aytdi, u Abus-Saboh Muhammad ibn Samirdan, u Abu Ali al-Hamdoniydan, u Abu Rayhonadan: u bir kecha Paygʻambar ﷺ bilan birga edi. U zot: «Bu kecha bizni kim qoʻriqlaydi — men unga bir duo qilay, u orqali fazlga erishsin?» dedilar. Bir kishi: «Men», dedi. U zot: «Kimlardansan?» dedilar. U: «Falonchining oʻgʻli falonchi», dedi. U yaqinlashdi; (Paygʻambar ﷺ) uning kiyimlarini qoqa boshladilar, soʻng duoni boshladilar. Men u zot nima deb duo qilayotganlarini eshitgach: «Ey Allohning Rasuli, men ham bir kishiman (men ham qoʻriqlayman)», dedim. U zot mendan ham xuddi undan soʻraganlaridek soʻradilar va menga ansoriyga qilgan duolaridan kamrogʻini qildilar. Soʻng: «Alloh yoʻlida bedor boʻlgan koʻzga doʻzax harom qilindi; Alloh qoʻrquvidan yosh toʻkkan koʻzga ham doʻzax harom qilindi», dedilar. Uchinchisini ham aytdilar, men uni unutdim. Abu Shurayh aytdi: men baʼzilarning: «Allohning harom qilganlaridan yumilgan koʻzga, yoki Alloh yoʻlida oʻyib olingan koʻzga doʻzax harom qilindi», deganini eshitdim.«Қураший» ҳам дейилади. Саҳобий. Унинг исмини Ибн Абу Увайс отасидан (ривоят қилиб) айтган. Шомга кўчиб борган. Саҳобий. Абу Солиҳ бизга айтди: менга Абу Шурайҳ Абдурраҳмон ибн Шурайҳ айтди, у Абус-Сабоҳ Муҳаммад ибн Самирдан, у Абу Али ал-Ҳамдонийдан, у Абу Райҳонадан: у бир кеча Пайғамбар ﷺ билан бирга эди. У зот: «Бу кеча бизни ким қўриқлайди — мен унга бир дуо қилай, у орқали фазлга эришсин?» дедилар. Бир киши: «Мен», деди. У зот: «Кимлардансан?» дедилар. У: «Фалончининг ўғли фалончи», деди. У яқинлашди; (Пайғамбар ﷺ) унинг кийимларини қоқа бошладилар, сўнг дуони бошладилар. Мен у зот нима деб дуо қилаётганларини эшитгач: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ҳам бир кишиман (мен ҳам қўриқлайман)», дедим. У зот мендан ҳам худди ундан сўраганларидек сўрадилар ва менга ансорийга қилган дуоларидан камроғини қилдилар. Сўнг: «Аллоҳ йўлида бедор бўлган кўзга дўзах ҳаром қилинди; Аллоҳ қўрқувидан ёш тўккан кўзга ҳам дўзах ҳаром қилинди», дедилар. Учинчисини ҳам айтдилар, мен уни унутдим. Абу Шурайҳ айтди: мен баъзиларнинг: «Аллоҳнинг ҳаром қилганларидан юмилган кўзга, ёки Аллоҳ йўлида ўйиб олинган кўзга дўзах ҳаром қилинди», деганини эшитдим.

Manba: at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy), j. 5, b. 442Манба: ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий), ж. 5, б. 442