Sharafuddin ibn Ismoil ibn Muhammad ibn Ishoq ibn al-Mahdiy Ahmad ibn al-Hasan ibn al-Qosim ibn Muhammad
Muhaddis
Bir ming bir yuz qirqinchi yilda tugʻilgan; zamonasining ulamolari, fozillari va zoti ulugʻlaridan biri. Har bir ilmda salmoqli ulushi bor, ayniqsa usul ilmida bahssiz yagona. Bu satrlar yozilayotganda yetmishdan oshgan; ilmiga amal qiluvchi olim, varaʼli fozil boʻlib, axloqi goʻzal, kamtar, suhbati yoqimli va koʻngli karamli edi. Imom al-Mahdiy al-Abbos ibn al-Husayn kunlarining oxirida bir sabab tufayli gʻazablanib Arhab yurtiga chiqqan va urushlar boʻlgan; al-Mahdiy vafotidan keyingacha oʻsha yerda qolib, Imom al-Mansur billoh xilofatida Sanʼoga kirgan va xalifa bunda uning haqqi borligini koʻrib, uni doim ulugʻlab kelgan. Bir ming ikki yuz oʻn uchinchi yilda amakisi al-Abbos ibn Muhammad ibn Ishoq vafot etib, Oli Ishoq ishi unga qaragan boʻlgani uchun xalifa buni unga topshirgan va u vazifani chiroyli ado etgan. Ash-Shavkoniyga oʻzi aytishicha, ilmga oshuftaligi tufayli uning risolalaridan uch-toʻrttasini koʻchirib olgan — bu uning goʻzal axloqi, kamtarligi va ilmiy foydalarni sevishidan sanaladi. Risolalari mustahkam; bir bahsni yozganida shifo beradigan va kifoya qiladigan narsani keltiradi. Ash-Shavkoniy uni barcha ilmlardagi uzun qoʻlni yoshi ulugʻlik va sharaf bilan jamlagani uchun bu zamondagi yaxshilarning qoldiqlaridan sanaydi. Rajab oyining oxirida vafot etgan.Бир минг бир юз қирқинчи йилда туғилган; замонасининг уламолари, фозиллари ва зоти улуғларидан бири. Ҳар бир илмда салмоқли улуши бор, айниқса усул илмида баҳссиз ягона. Бу сатрлар ёзилаётганда етмишдан ошган; илмига амал қилувчи олим, вараъли фозил бўлиб, ахлоқи гўзал, камтар, суҳбати ёқимли ва кўнгли карамли эди. Имом ал-Маҳдий ал-Аббос ибн ал-Ҳусайн кунларининг охирида бир сабаб туфайли ғазабланиб Арҳаб юртига чиққан ва урушлар бўлган; ал-Маҳдий вафотидан кейингача ўша ерда қолиб, Имом ал-Мансур биллоҳ хилофатида Санъога кирган ва халифа бунда унинг ҳаққи борлигини кўриб, уни доим улуғлаб келган. Бир минг икки юз ўн учинчи йилда амакиси ал-Аббос ибн Муҳаммад ибн Исҳоқ вафот этиб, Оли Исҳоқ иши унга қараган бўлгани учун халифа буни унга топширган ва у вазифани чиройли адо этган. Аш-Шавконийга ўзи айтишича, илмга ошуфталиги туфайли унинг рисолаларидан уч-тўрттасини кўчириб олган — бу унинг гўзал ахлоқи, камтарлиги ва илмий фойдаларни севишидан саналади. Рисолалари мустаҳкам; бир баҳсни ёзганида шифо берадиган ва кифоя қиладиган нарсани келтиради. Аш-Шавконий уни барча илмлардаги узун қўлни ёши улуғлик ва шараф билан жамлагани учун бу замондаги яхшиларнинг қолдиқларидан санайди. Ражаб ойининг охирида вафот этган.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 277Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 277