Somiy (yoki Muhammad Somiy) ibn Ibrohim ad-Dahhon

Damashqdagi Arab ilmiy akademiyasi aʼzolaridan boʻlgan olim-adib. Halabda tugʻilib, uning maktablarida oʻqigan, 1936-yili Parijdagi Sorbonnaga ilmiy safar bilan yuborilib, adabiyot boʻyicha «davlat doktori» shahodatnomasini olgan. 1947-yili qaytib, Damashqdagi Fransuz arabshunoslik institutining aʼzosi va Suriya universitetida professor-maʼruzachi boʻlgan; Ribotga (Magʻribda) dars berishga yuborilib ikki yilcha turgan, soʻng Ammonga oʻtib, uning universitetida dars bergan. Oʻqishi davrida va undan keyin bosilgan kitoblar yozgan: «Qudamo va muosirun», tarjima va iqtibos boʻlgan «Usul at-tadris al-hadisa», «al-Kitoba, nusus va qavoid», «Muhammad Kurd Ali» (hayoti va asarlari), «ash-Shuaro al-aʼlom fi Suriya», «Muhozarot an al-amir Shakib Arslon», besh juzlik «Funun al-adab al-arabiy», oʻz tarjimai holi «Darb ash-shavk», «ash-Shiʼr al-hadis fi-l-iqlim as-suriy» va «al-Marjaʼ fi tadris al-lugʻa al-arabiyya». Ishlarining eng muhimi qoʻlyozmalardan bir necha kitobni tahqiq qilgani: uch juzlik «Devon Abu Firos al-Hamdoniy», ikki juzlik Ibn al-Adimning «Zubdat al-Halab»i, «at-Tuhaf va-l-hadoyo li-l-Xolidiyyayn», «Devon al-Vaʼvoʼ ad-Dimashqiy», «Zayl Tabaqot al-hanobila», ikki juzlik Ibn Shaddodning «al-Aʼloq al-xatira»si va «Risolat Ibn Fazlon». Ishda oʻzini juda holdan toydirgan, bir muddat kasal boʻlib xotirasini yoʻqotgan va Damashqdagi uyida uzilib qolgan hamda oʻsha yerda vafot etgan; jasadi Halabga koʻchirilgan.Дамашқдаги Араб илмий академияси аъзоларидан бўлган олим-адиб. Ҳалабда туғилиб, унинг мактабларида ўқиган, 1936-йили Париждаги Сорбоннага илмий сафар билан юборилиб, адабиёт бўйича «давлат доктори» шаҳодатномасини олган. 1947-йили қайтиб, Дамашқдаги Франсуз арабшунослик институтининг аъзоси ва Сурия университетида профессор-маърузачи бўлган; Риботга (Мағрибда) дарс беришга юборилиб икки йилча турган, сўнг Аммонга ўтиб, унинг университетида дарс берган. Ўқиши даврида ва ундан кейин босилган китоблар ёзган: «Қудамо ва муосирун», таржима ва иқтибос бўлган «Усул ат-тадрис ал-ҳадиса», «ал-Китоба, нусус ва қавоид», «Муҳаммад Курд Али» (ҳаёти ва асарлари), «аш-Шуаро ал-аълом фи Сурия», «Муҳозарот ан ал-амир Шакиб Арслон», беш жузлик «Фунун ал-адаб ал-арабий», ўз таржимаи ҳоли «Дарб аш-шавк», «аш-Шиър ал-ҳадис фи-л-иқлим ас-сурий» ва «ал-Маржаъ фи тадрис ал-луға ал-арабийя». Ишларининг энг муҳими қўлёзмалардан бир неча китобни таҳқиқ қилгани: уч жузлик «Девон Абу Фирос ал-Ҳамдоний», икки жузлик Ибн ал-Адимнинг «Зубдат ал-Ҳалаб»и, «ат-Туҳаф ва-л-ҳадоё ли-л-Холидийяйн», «Девон ал-Ваъвў ад-Димашқий», «Зайл Табақот ал-ҳанобила», икки жузлик Ибн Шаддоднинг «ал-Аълоқ ал-хатира»си ва «Рисолат Ибн Фазлон». Ишда ўзини жуда ҳолдан тойдирган, бир муддат касал бўлиб хотирасини йўқотган ва Дамашқдаги уйида узилиб қолган ҳамда ўша ерда вафот этган; жасади Ҳалабга кўчирилган.

Manba: al-Aʼlom (Xayruddin az-Zirikliy), j. 3, b. 74Манба: ал-Аълом (Хайруддин аз-Зириклий), ж. 3, б. 74