Sufyon ibn al-Horis
سفيان بن الحارث
Roviy
at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy)ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий)
Muhammad ibn Hotibdan rivoyat qiladi. Undan Osim ibn Kulayb rivoyat qilgan.Муҳаммад ибн Ҳотибдан ривоят қилади. Ундан Осим ибн Кулайб ривоят қилган.
Manba: at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy), j. 5, b. 100Манба: ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий), ж. 5, б. 100
al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir)ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир)
Abu Sufyon ibn Horis ibn Abdulmuttalib — Rasulullohning ﷺ amakivachchalari; ismi Mugʻiyra edi, deyiladi. Fath yilida islomga kirdi va islomi juda chiroyli boʻldi; undan oldin esa Rasulullohga ﷺ, u zotning diniga va ergashganlarga eng qattiq turgan kishilardan edi, mohir shoir boʻlib, islomni va uning ahlini hajv qilardi — Hasson ibn Sobit unga: «Abu Sufyonga mendan xabar yetkazing, sir endi oshkor boʻldi; sen Muhammadni hajv qilding, men esa u kishi tomonidan javob berdim, buning mukofoti Alloh huzurida. Uni hajv qilasanmi? Sen unga teng emassan; ikkovingizning yomoningiz yaxshingizga fido boʻlsin», deb javob qaytargan. U Abdulloh ibn Abu Umayya bilan birga islomga kirish uchun kelganida, Nabiy ﷺ ularga izn bermadilar; Umm Salama akasi haqida shafoat qilgach, unga izn berildi. Abu Sufyonning: «Vallohi, agar menga izn bermasa, mana bu oʻgʻilchamning qoʻlidan ushlayman-da — yonida kichkina bolasi bor edi — ketaman, qayerga ketganim bilinmaydi», degani u zotga yetgach, rahmlari kelib, izn berdilar. Hunayn kuni Rasulullohdan ﷺ ajralmay, xachirlarining jilovidan ushlab turdi. Rasululloh ﷺ uni yaxshi koʻrganlari va jannat bilan guvohlik berib: «Sen Hamzaning oʻrnini bosishingni umid qilaman», deganlari rivoyat qilingan.Абу Суфён ибн Ҳорис ибн Абдулмутталиб — Расулуллоҳнинг ﷺ амакиваччалари; исми Муғийра эди, дейилади. Фатҳ йилида исломга кирди ва исломи жуда чиройли бўлди; ундан олдин эса Расулуллоҳга ﷺ, у зотнинг динига ва эргашганларга энг қаттиқ турган кишилардан эди, моҳир шоир бўлиб, исломни ва унинг аҳлини ҳажв қиларди — Ҳассон ибн Собит унга: «Абу Суфёнга мендан хабар етказинг, сир энди ошкор бўлди; сен Муҳаммадни ҳажв қилдинг, мен эса у киши томонидан жавоб бердим, бунинг мукофоти Аллоҳ ҳузурида. Уни ҳажв қиласанми? Сен унга тенг эмассан; икковингизнинг ёмонингиз яхшингизга фидо бўлсин», деб жавоб қайтарган. У Абдуллоҳ ибн Абу Умайя билан бирга исломга кириш учун келганида, Набий ﷺ уларга изн бермадилар; Умм Салама акаси ҳақида шафоат қилгач, унга изн берилди. Абу Суфённинг: «Валлоҳи, агар менга изн бермаса, мана бу ўғилчамнинг қўлидан ушлайман-да — ёнида кичкина боласи бор эди — кетаман, қаерга кетганим билинмайди», дегани у зотга етгач, раҳмлари келиб, изн бердилар. Ҳунайн куни Расулуллоҳдан ﷺ ажралмай, хачирларининг жиловидан ушлаб турди. Расулуллоҳ ﷺ уни яхши кўрганлари ва жаннат билан гувоҳлик бериб: «Сен Ҳамзанинг ўрнини босишингни умид қиламан», деганлари ривоят қилинган.
Manba: al-Bidoya van-nihoya (Ibn Kasir), b. 3424Манба: ал-Бидоя ван-ниҳоя (Ибн Касир), б. 3424