Urva ibn az-Zubayr ibn al-Avvom, Abu Abdulloh, al-Qurashiy, al-Asadiy
Roviy
Otasidan, Oishadan va Abdulloh ibn Umardan eshitgan. Undan Zuhriy va oʻgʻli Hishom rivoyat qilgan. Abu Salama ibn Abdurrahmon Umar ibn Abdulazizdan, u Urvadan rivoyat qilgan. Muhammad ibn Muqotil aytdi: bizga Yusuf ibn al-Mojishun xabar berdi, u Ibn Shihobdan, u aytdi: «Menga Urva hadis aytsa, soʻng Amra hadis aytsa, Amraning hadisi menda Urvaning hadisidek rost edi; ikkalasini sinab koʻrganimda esa Urva — qurimaydigan dengiz ekan». Muhammad ibn Ubaydulloh aytdi: bizga Ibn Vahb aytdi, u aytdi: menga Yahyo ibn Ayyub xabar berdi, u Hishom ibn Urvadan: Avn ibn Abdulloh unga: «Menga otangdan hadis ayt», dedi; men unga sunnatlardan aytmoqchi boʻldim, u: «Yoʻq, uning gʻaroyib hadislarini (ayt)», dedi. Otam: «Ilm oʻrganinglar, u bilan qavmingizga sarvar boʻlasizlar, ular sizlarga muhtoj boʻladi. Allohga qasamki, odamlar mendan soʻramay qoʻyishdi, hatto unutdim», derdi. U meni, Abdulloh ibn Urvani, Usmon va Ismoilni — birodarlarimni — va yana Hishom nomini aytgan birini chaqirib: «Odamlar bilan birga oldimga tiqilmanglar, xilvat boʻlganimda soʻranglar», derdi. U bizga hadis aytar, taloqdan boshlab, soʻng xulʼ, soʻng haj, soʻng hadiy, soʻng u, soʻng bu... soʻng: «Menga qaytarib beringlar», derdi va mening yod olishimga qoyil qolardi. Hishom aytdi: Allohga qasamki, biz undan uning hadislarining ikki mingdan bir boʻlagini ham oʻrganmadik.Отасидан, Оишадан ва Абдуллоҳ ибн Умардан эшитган. Ундан Зуҳрий ва ўғли Ҳишом ривоят қилган. Абу Салама ибн Абдурраҳмон Умар ибн Абдулазиздан, у Урвадан ривоят қилган. Муҳаммад ибн Муқотил айтди: бизга Юсуф ибн ал-Можишун хабар берди, у Ибн Шиҳобдан, у айтди: «Менга Урва ҳадис айца, сўнг Амра ҳадис айца, Амранинг ҳадиси менда Урванинг ҳадисидек рост эди; иккаласини синаб кўрганимда эса Урва — қуримайдиган денгиз экан». Муҳаммад ибн Убайдуллоҳ айтди: бизга Ибн Ваҳб айтди, у айтди: менга Яҳё ибн Айюб хабар берди, у Ҳишом ибн Урвадан: Авн ибн Абдуллоҳ унга: «Менга отангдан ҳадис айт», деди; мен унга суннатлардан айтмоқчи бўлдим, у: «Йўқ, унинг ғаройиб ҳадисларини (айт)», деди. Отам: «Илм ўрганинглар, у билан қавмингизга сарвар бўласизлар, улар сизларга муҳтож бўлади. Аллоҳга қасамки, одамлар мендан сўрамай қўйишди, ҳатто унутдим», дерди. У мени, Абдуллоҳ ибн Урвани, Усмон ва Исмоилни — биродарларимни — ва яна Ҳишом номини айтган бирини чақириб: «Одамлар билан бирга олдимга тиқилманглар, хилват бўлганимда сўранглар», дерди. У бизга ҳадис айтар, талоқдан бошлаб, сўнг хулъ, сўнг ҳаж, сўнг ҳадий, сўнг у, сўнг бу... сўнг: «Менга қайтариб беринглар», дерди ва менинг ёд олишимга қойил қоларди. Ҳишом айтди: Аллоҳга қасамки, биз ундан унинг ҳадисларининг икки мингдан бир бўлагини ҳам ўрганмадик.
Manba: at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy), j. 8, b. 61Манба: ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий), ж. 8, б. 61