Yahyo ibn Abdulloh ibn az-Zahhok, Abu Saʼid, al-Bobaltiy, al-Harroniy

al-Avzoiy va Safvon ibn Amrdan eshitgan. Ahmad ibn Hanbal aytdi: samoʼga kelsak, u rad qilinmaydi. Yahyo aytdi: bizga al-Avzoiy aytdi, u aytdi: menga yetishicha, Ato ibn Abu Raboh Ibn Abbosdan eshitgan: bir kishiga jarohat yetgan va ehtilom boʻlgan edi, unga gʻusl qilish buyurildi va u vafot etdi. Bu Nabiy ﷺ ga yetganda: «Uni oʻldirishibdi, Alloh ularni oʻldirsin! Bilmaslikning davosi — soʻrash edi-ku», dedilar. Al-Avzoiy aytdi: menga Ato ibn Abu Rabohdan eshitgan kishi aytib berdi, u Oishadan (rivoyat qildi), u aytdi: (kiyimdagi) ehtilom (izi) hoʻl boʻlsa, uni artardim; quruq boʻlsa, qirib tashlardim.ал-Авзоий ва Сафвон ибн Амрдан эшитган. Аҳмад ибн Ҳанбал айтди: самўга келсак, у рад қилинмайди. Яҳё айтди: бизга ал-Авзоий айтди, у айтди: менга етишича, Ато ибн Абу Рабоҳ Ибн Аббосдан эшитган: бир кишига жароҳат етган ва эҳтилом бўлган эди, унга ғусл қилиш буюрилди ва у вафот этди. Бу Набий ﷺ га етганда: «Уни ўлдиришибди, Аллоҳ уларни ўлдирсин! Билмасликнинг давоси — сўраш эди-ку», дедилар. Ал-Авзоий айтди: менга Ато ибн Абу Рабоҳдан эшитган киши айтиб берди, у Оишадан (ривоят қилди), у айтди: (кийимдаги) эҳтилом (изи) ҳўл бўлса, уни артардим; қуруқ бўлса, қириб ташлардим.

Manba: at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy), j. 10, b. 263Манба: ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий), ж. 10, б. 263