Yunus ibn Maysara

Ibn Halbas, Abu Ubayd va Abu Halbas al-Jabaloniy, al-Aʼmo (koʻzi ojiz) — Damashq olimi, Ayyub va Yazidning birodari. Umri uzoq boʻldi. U Muoviyadan, Abdulloh ibn Amrdan, Vosila ibn al-Asqaʼdan, Ibn Umardan, Abu Muslim al-Xavloniydan, as-Sunobihiydan va bir necha kishidan hadis rivoyat qilgan. Undan Amr ibn Voqid, Marvon ibn Janoh, al-Avzoiy, Saʼid ibn Abdulaziz va boshqalar [rivoyat qilgan]. Abu Ubayd va Abu Hasson az-Ziyodiy aytadilar: «U bir yuz yigirma yoshga yetdi». U jomeʼ masjidida Qurʼon oʻrgatar edi; uning zuhd va maʼrifat haqida foydali soʻzlari bor. Uni al-Ijliy va ad-Doraqutniy ishonchli sanagan. «Seni qiziqtirmaydigan narsani zimmangga olsang, seni qiziqtiradigan narsaga yoʻliqasan», degan soʻzning egasi shu kishi. Amr ibn Voqid aytadi: «Bizga Yunus soʻzlab berdi: Muoviyani minbarda [gapirayotganini] eshitdim», deb bir hadisni zikr qildi. al-Haysam ibn Imron aytadi: «Ibn Halbasning huzurida oʻtirar edim; u kun botayotganda: “Allohim, bizni Sening yoʻlingda shahodat bilan rizqlantir”, deb duo qilardi. Men esa: “U koʻzi ojiz boʻlsa, bu qanday rizq qilinadi?” der edim. Musavvida (qora kiyimlilar) Damashqqa kirganda u oʻldirildi. Menga xabar yetdiki, uni oʻldirgan ikki kishi uning solihligi haqida xabardor qilinganlarida yigʻlashgan». Bu bir yuz oʻttiz ikkinchi yili boʻldi. Olti kitob ramzlari: (د، ت، ق)Ибн Ҳалбас, Абу Убайд ва Абу Ҳалбас ал-Жабалоний, ал-Аъмо (кўзи ожиз) — Дамашқ олими, Айюб ва Язиднинг биродари. Умри узоқ бўлди. У Муовиядан, Абдуллоҳ ибн Амрдан, Восила ибн ал-Асқаъдан, Ибн Умардан, Абу Муслим ал-Хавлонийдан, ас-Сунобиҳийдан ва бир неча кишидан ҳадис ривоят қилган. Ундан Амр ибн Воқид, Марвон ибн Жаноҳ, ал-Авзоий, Саъид ибн Абдулазиз ва бошқалар [ривоят қилган]. Абу Убайд ва Абу Ҳассон аз-Зиёдий айтадилар: «У бир юз йигирма ёшга етди». У жомеъ масжидида Қуръон ўргатар эди; унинг зуҳд ва маърифат ҳақида фойдали сўзлари бор. Уни ал-Ижлий ва ад-Дорақутний ишончли санаган. «Сени қизиқтирмайдиган нарсани зиммангга олсанг, сени қизиқтирадиган нарсага йўлиқасан», деган сўзнинг эгаси шу киши. Амр ибн Воқид айтади: «Бизга Юнус сўзлаб берди: Муовияни минбарда [гапираётганини] эшитдим», деб бир ҳадисни зикр қилди. ал-Ҳайсам ибн Имрон айтади: «Ибн Ҳалбаснинг ҳузурида ўтирар эдим; у кун ботаётганда: “Аллоҳим, бизни Сенинг йўлингда шаҳодат билан ризқлантир”, деб дуо қиларди. Мен эса: “У кўзи ожиз бўлса, бу қандай ризқ қилинади?” дер эдим. Мусаввида (қора кийимлилар) Дамашққа кирганда у ўлдирилди. Менга хабар етдики, уни ўлдирган икки киши унинг солиҳлиги ҳақида хабардор қилинганларида йиғлашган». Бу бир юз ўттиз иккинчи йили бўлди. Олти китоб рамзлари: (د، ت، ق)

Manba: Siyar aʼlam an-nubalo (az-Zahabiy), j. 9, b. 230Манба: Сияр аълам ан-нубало (аз-Заҳабий), ж. 9, б. 230