Yusuf ibn Muhammad ibn Aloʼuddin al-Mizjojiy az-Zabidiy al-Hanafiy

Ash-Shavkoniyning shayxi, musnid va hofiz. Zabidda oʻsib, uning olimlaridan, jumladan otasidan ilm oldi, diroya va rivoyatda barkamol boʻldi va umrining oxirida isnod bayrogʻini koʻtargan kishi boʻlib qoldi. Zulhijja oyida Sanʼoga keldi; ash-Shavkoniy u bilan uchrashib undan eshitdi, u esa ogʻzaki ravishda rivoyati joiz boʻlgan hamma narsani unga ijozat qildi, soʻng vataniga yetgach ijozatnoma yozib yubordi — ash-Shavkoniy uni koʻzi ojiz holida topgani uchun ijozatni buyrugʻiga koʻra jiyani yozgan edi. Undan rivoyat qilinadiganlar orasida hofiz Ibrohim al-Kurdiyning «al-Umam» nomli sanadlari bor: uni otasidan, u bobosi Aloʼuddindan, u Ibrohimdan samoʼ yoʻli bilan rivoyat qiladi; yana otasidan, u Ibrohimdan ijozat yoʻli bilan ham rivoyat qiladi, chunki Ibrohim uning bobosiga va uning bolalariga ijozat bergan, ash-Shavkoniyga esa oʻsha ijozatni Ibrohimning oʻz xati bilan koʻrsatgan edi. Oʻzi ash-Shavkoniyga aytishicha, Ibrohimning Aloʼuddinga bergan ijozati uning oʻgʻli Muhammad — tarjima sohibining otasi tugʻilmasidan avval boʻlgan, shu sababli undan foydalanish hali dunyoga kelmagan kishiga ijozat berish joizmi degan ixtilofga bogʻlanadi.Аш-Шавконийнинг шайхи, муснид ва ҳофиз. Забидда ўсиб, унинг олимларидан, жумладан отасидан илм олди, дироя ва ривоятда баркамол бўлди ва умрининг охирида иснод байроғини кўтарган киши бўлиб қолди. Зулҳижжа ойида Санъога келди; аш-Шавконий у билан учрашиб ундан эшитди, у эса оғзаки равишда ривояти жоиз бўлган ҳамма нарсани унга ижозат қилди, сўнг ватанига етгач ижозатнома ёзиб юборди — аш-Шавконий уни кўзи ожиз ҳолида топгани учун ижозатни буйруғига кўра жияни ёзган эди. Ундан ривоят қилинадиганлар орасида ҳофиз Иброҳим ал-Курдийнинг «ал-Умам» номли санадлари бор: уни отасидан, у бобоси Алўуддиндан, у Иброҳимдан самў йўли билан ривоят қилади; яна отасидан, у Иброҳимдан ижозат йўли билан ҳам ривоят қилади, чунки Иброҳим унинг бобосига ва унинг болаларига ижозат берган, аш-Шавконийга эса ўша ижозатни Иброҳимнинг ўз хати билан кўрсатган эди. Ўзи аш-Шавконийга айтишича, Иброҳимнинг Алўуддинга берган ижозати унинг ўғли Муҳаммад — таржима соҳибининг отаси туғилмасидан аввал бўлган, шу сабабли ундан фойдаланиш ҳали дунёга келмаган кишига ижозат бериш жоизми деган ихтилофга боғланади.

Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 356Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 356