Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Ibn Qayyim rahimahulloh aytdilar: “Ba‘zi odamlarda qanday din, qanday yaxshilik qoladiki, Alloh harom qilgan ishlar tap tortmay qilinaversa, Allohning hududlari zoye bo‘lsa, sunnatlar tark qilinsa, bu kishilar esa sovuqqonlik bilan qarab tursa! Ana shunday insonlar: ‘soqov shaytonlar’ deyiladi! Ammo botilni gapirib yuradigani bo‘lsa: ‘So‘zamol shayton’ deyiladi! Dinga kelgan har qanday musibat mana shu ikki toifa sababidan bo‘ladi. Ularga yegan-ichgani, mansablari va boshliqliklari salomat qolsa bo‘ldi, dinga nima bo‘layotganiga parvo qilmaydi. Ularning eng “yaxshisi” esa “mahzunmiz” deyishdan nariga o‘tmaydi! Agar ularning ba’zi masalalariga rad qilib, obro‘sini to‘kkandek bo‘lsangiz, bormi? Ular sizga uch xil inkor uslubida rad qiladi: qo‘li bilan, tili bilan va qalbi bilan nafratlanib yuradi. Sizni yomonlashda bor kuchini ayamaydilar. Ular Allohning nazaridan qolish bilan birga eng katta musibat — qalblarining o‘lishi bilan jazolanganlar! Chunki qalb qachon tirik bo‘lsa, Alloh va Rasuli uchun g‘azabi shuncha kuchli bo‘ladi va dinga nusrati ham mukammal bo‘ladi.” (I'lamul-muvaqqi'iyn kitobidan)