Foydalar 128-dars | Sirli g'iybat turlari

Imom Navaviy rahimahulloh aytadilar: «Har qachon birovga birovning nuqsonini tushuntirmoqchi bo‘lsang, bilgilki, sen g‘iybat qilding!» Ibnu Qayyum rahimahulloh aytadilar: «Nasihat bilan g‘iybat o‘rtasidagi farq shundaki, nasihatda biror bid’atchi yoki buzg‘unchidan musulmonlarni ogohlantirasan, va u haqida sendan maslahat so‘rab kelgan kishiga uning kamchiligini aytasan. Agar g‘iybat ana shunday Alloh, Rasul va mo‘minlarga yaxshilikni ravo ko‘rish uchun bo‘lsa, bu ibodat va hasanot bo‘ladi. Ammo agar birov haqida maslahat berishingning asl maqsadi uni yomonlash, yerga urish va odamlar oldida obro‘sizlantirish bo‘lsa, bu — xatarli kasallik va hasanotlaringni yoquvchi olovdir!» Ibnu Taymiyya rahimahulloh aytadilar: «Ba’zi odamlar borki, hamtovoqlariga moslashish, ulardan ajrab qolmaslik uchun g‘iybat qiladi! Aslida esa g‘iybat qilinayotgan kishi bu tuhmat va ayblardan pokligini bilib turadi. Lekin: “Inkor qilsam, majlisni buzaman, odobsizlik qilaman”, deb sukut qilib o‘tiradi. Yana ba’zi odamlar g‘iybatni “diyonat” ohangida chiqaradi: “Men aslida g‘iybatni yomon ko‘raman, faqat sizlarni ogohlantirish uchun aytyapman”, deydi. Ba’zilari esa: “Qo‘yinglar, bu odamni g‘iybat qilmaylik”, deydi. Lekin maqsadi: “Uni qo‘yinglar”, deb haqorat nazari bilan qarash bo‘ladi. Ular maxluqlarni aldagandek, Xoliqni ham aldashga urinishadi!» (Ibnu Taymiyya rahimahulloh so‘zlaridan iqtibos tugadi.) Shuning uchun “Men g‘iybat qilganim yo‘q” deydigan odamga biz biror e’tiroz bildiravermaymiz. Faqat shuni aytamiz: «Agar Allohdan uyalmasang, bilganingni qilaver.»