Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Bugun Islom olamida jihod, mujohidlar va haq ahli boshidan kechirayotgan sinovlarni ko‘rib, ba’zi insonlar birdan shoshilib: «Ana aytgan edik-ku! Bular uzoqqa bormaydi» degan ohangdagi fikrlarini yuzaga chiqarib yuborishadi. Aslida esa payg‘ambarlar jihodi va da’vati ham xuddi shunday “sijol” — ya’ni bir kun ular tomon, bir kun dushman tomon g‘alaba bilan davom etgan. Bu ma’noni barcha diyonat ahli, jumladan Rum podshohi Hiroqil va boshqalar yaxshi bilishar edi. Bu haqiqatni faqat munofiqlargina tushunmas edi. Ular haqida Alloh taolo aytadi: «Balki sizlar: Endi Rasululloh va mo‘minlar sira ahli oilasiga qaytishmaydi (ya’ni, endi hammasi qirilib ketadi) deb gumon qildingiz. Bu gumon qalblaringizda ziynatli bo‘ldi (sizlarga nihoyatda yoqib ketdi). Sizlar shunday yomon gumon qildingiz va halok bo‘lgan qavm bo‘ldingiz!» (Fath: 12) Natija esa ular kutgandan butunlay boshqacha bo‘ldi! Hamma ahli oilasi bag‘riga qaytdi, ammo ular esa «suvni ko‘rmasdan, ishton yechib» avratlarini ochib qo‘yishdi! Ya’ni ularning nifoqi fosh bo‘ldi. Biror mo‘minning musibati qalbingizga yoqib ketayotgan bo‘lsa, ogoh bo‘ling — hatto tilingizga chiqarmasdan turib ham halok bo‘lishingiz mumkin! Endi bemalol «Yaxshi bo‘ldi» deydiganlarning holi nima bo‘lar ekan!? Shuning uchun 129-foydada aytilganidek: «Yo jihodga iqror bo‘lib mo‘min bo‘lasan, yoki ularni “radikallar” deb atab, munofiq bo‘lasan! Alloh esa seni ishtoningni yechib, asl yuzingni oshkor qilib qo‘yadi!»