Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Ma’lumki, qovog‘ari — asal aridan jussasi bir necha barobar yirik, qaychidek kuchli qisqichlari bilan asalarini bir tishlab ikki bo‘lak qilib tashlay oladi! Shu sabab, agar qovoq arilar hujum qilsa, katta qirg‘inbarot yuz berib, minglab asalarilar qirilib ketadi. Lekin asalarilar ularni faqat bitta yo‘l bilan yenga oladi: yuzlab asalari birlashib, dushman ustiga yopiriladi va o‘z tanalaridan chiqaradigan issiqlik bilan qovog‘arini bug‘ib yuboradi. Natijada qovog‘ari halok bo‘ladi. Albatta, bunda yuzlab asalarilar qurbon bo‘lib chavaqlanib ketadi, lekin oqibatda asalarilar g‘alaba qiladi! Bugun musulmonlar va kofirlar o‘rtasidagi jang ham xuddi shu “asalarilar va qovog‘ari” jangi! Ularning qo‘lida bizda bo‘lmagan qurol-yaroq borligi sababli, yaqinlashgan musulmonlarni chavaqlab tashlayotganlarini ko‘rib turibmiz. Lekin bizda ularga bas keladigan kuchli qurol bo‘lmasa ham, asalarilar singari birlashib, hamma bo‘lib ularga hujum qilsak, ularni bug‘ib o‘ldirishimiz mumkin bo‘lardi! Ammo muammo shundaki, ichimizda shunday “dangasa arilar” borki, ular «Hozir borsang, seni chavaqlab tashlaydi, aqling joyidami» deb qovoq arilarni inimizgacha kirishiga yo‘l qo‘yib berishadi. Nahotki, bizning dinimizga bo‘lgan g‘ayratimiz asalarining iniga bo‘lgan g‘ayratidan ham past bo‘lsa? Nahotki, bizning jannatimiz asalarining inidan arzon bo‘lsa? Nahotki, biz asalaridan ham qo‘rqoq bo‘lsak?! Bu kabi javobsiz savollarni ko‘p berishimiz mumkin. Qovog‘arilarga “nishimiz” o‘tmasada, bosimimiz o‘tadi! Hujum paytida qarab turmasdan, birlashib “temperaturani” ko‘tarish kerak!