Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Bugungi eng katta xatolarimizdan biri shuki: sahobalar siyratini o‘qib, og‘zimiz ochilib hayratda qolamiz. Lekin bugun biror kishi ularga o‘xshashga harakat qilsa, uning ustidan malomatni yog‘dirib yuboramiz! Go‘yo sahobalar hayoti tugab-bitgan ertakdek tasavvur qilamiz. Masalan, barchamiz Mu’ta g‘azotidagi Xolid ibn Valid rahimahullohning tutgan siyosatini bilamiz. Dushman bir necha barobar ko‘p bo‘lishiga qaramasdan, u o‘zining hikmatli hiylasi bilan musulmonlarni halokatdan olib chiqdilar. U kishining buyruqlari shunday edi: “Otlarga minib, tepalik ustiga chiqib chang-to‘zon va shovqin ko‘taringlar! Dushman sizlarga yordam keldi deb qo‘rqsun!” Haqiqatan ham bu siyosat foyda berdi. Ammo bugun biror musulmon jamoat dushmanga o‘zini kuchli ko‘rsatish uchun shunga o‘xshagan siyosat qilsa, biz musulmonlar buni qo‘llab-quvvatlash o‘rniga yanada bo‘rtirib: “Buni qara! Namunchalik o‘zini ko‘rsatadi! Mutakabbir! Maqtanchoq! Aslida o‘zi hech vaqosi yo‘q bularning!” — degan gaplarni eshitasiz. Bilib qo‘ying! Shariatda mutakabbirlik va maqtanchoqlik qilishning faqat bitta joiz o‘rni bor! U ham bo‘lsa: dushman oldida maqtanib, unga qarshi “g‘o‘ddayib” turish!